<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
			<journal>
			<title>Evidence Based Care</title>
			<title_fa>فصلنامه مراقبت مبتنی بر شواهد</title_fa>
			<short_title>EBC</short_title>
			<subject>Medical Sciences</subject>
			<web_url>https://ebcj.mums.ac.ir/</web_url>
			<journal_hbi_system_id>0</journal_hbi_system_id>
			<journal_hbi_system_user></journal_hbi_system_user>
			<journal_id_issn>2008-2487</journal_id_issn>
			<journal_id_issn_online>2008-370X</journal_id_issn_online>
			<journal_id_pii></journal_id_pii>
			<journal_id_doi></journal_id_doi>
			<journal_id_iranmedex></journal_id_iranmedex>
			<journal_id_magiran></journal_id_magiran>
			<journal_id_sid></journal_id_sid>
			<journal_id_nlai></journal_id_nlai>
			<journal_id_science></journal_id_science>
			<language>en</language>
			<pubdate>
				<type>jalali</type>
				<year>1391</year>
				<month>7</month>
				<day>1</day>
			</pubdate>
			<pubdate>
				<type>gregorian</type>
				<year>2012</year>
				<month>10</month>
				<day>1</day>
			</pubdate>
			<volume>2</volume>
			<number>3</number>
			<publish_type>online</publish_type>
			<publish_edition>1</publish_edition>
			<article_type>fulltext</article_type>
			<articleset><article>
				<language>en</language>
				<article_id_issn></article_id_issn>
				<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
				<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
				<article_id_pii></article_id_pii>
				<article_id_doi></article_id_doi>
				<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
				<article_id_magiran></article_id_magiran>
				<article_id_sid></article_id_sid>
				<title_fa>تجارب مادران استفاده‌کننده از حمل جایگزین به هنگام انتخاب حامل</title_fa>
				<title>Experiences of Commissioning Mothers in Selection of Surrogate Mother</title>
				<subject_fa></subject_fa>
				<subject></subject>
				<content_type_fa>مقاله پژوهشی اصیل کمی و کیفی</content_type_fa>
				<content_type>Original Quantitative and Qualitative Research Paper</content_type>
				<abstract_fa><![CDATA[مقدمه: حمل جایگزین (رحم جایگزین) یکی از بحث‌انگیزترین روش‌‌های درمان ناباروری است که با وجود افزایش روزافزون به‌کارگیری آن، داده‌‌های تجربی اندکی در این زمینه موجود است. تاکنون مطالعه‌ای به منظور درک تجارب مادران به هنگام انتخاب حامل صورت نگرفته است. هدف: تبیین تجارب مادران استفاده‌کننده از حمل جایگزین به هنگام انتخاب حامل روش: این مطالعه با رویکرد کیفی در سال‌‌های 1389-1391 انجام شد. روش گردآوری داده‌‌ها، مصاحبه بدون ساختار و نمونه‌گیری مبتنی بر هدف بود. به طور کلی 32 مصاحبه با 15 مادر استفاده‌کننده از حمل جایگزین و 5 نفر از کارکنان درمانی انجام شد. محیط پژوهش پژوهشگاه رویان و سایر مراکز ناباروری دولتی، خصوصی، بیمارستان‌‌ها و مطب‌‌ها در تهران و شهرستان‌‌ها بود. تحلیل داده‌‌ها به روش آنالیز محتوای متعارف صورت گرفت. برای امکان تأییدپذیری، اعتماد، انتقال‌پذیری و حسابرسی تحقیق، روند پژوهش تا حد امکان گام‌به‌گام گزارش شد. اخذ مجوز از کمیته اخلاق و کسب رضایت آگا‌هانه از مشارکت‌کنندگان از ملاحظات اخلاقی این پژوهش بود. یافته‌‌ها: در نهایت، سه مضمون که نشان‌دهنده ماهیت و ابعاد تجارب مادران به هنگام انتخاب حامل بود، آشکار شد. این مضمون‌ها شامل «چالش انتخاب حاملی امین»، «برخورداری از تکیه‌گاه» و «حمایت ناکارآمد» می‌باشد؛ که هر یک دارای زیر طبقاتی هستند. نتیجه‌گیری: انتخاب حامل امین یکی از مراحل چالش‌برانگیز مادرشدن به شیوه حمل جایگزین است و سیستم‌‌های حمایتی از کارآمدی لازم برخوردار نمی‌باشند. ارائه نتایج مبتنی بر واقعیت می‌تواند مسئولین را از معضلات موجود آگاه نموده و راه را برای برنامه‌ریزی‌‌های دقیق‌تر و مراقبت اصولی‌تر هموار کند.]]></abstract_fa>
				<abstract><![CDATA[Background: The practice of surrogacy is one of the most controversial procedures in infertility treatment. Despite increasing of using this technology in Iran, there are few practical data about surrogacy.There isn&#039;t any study assessing experiences of commissioning mothers about surrogate mother selection. Aim: The purpose of this study was exploring of commissioning mothers&#039; experiences in selection of surrogate mother. Method: This study has been done with qualitative approach in 2010-2012. The method of data collection was unstructured interview and sampling was purposeful. Generally 32 interviews were done with 15 commissioning mothers with gestational surrogacy and 5 infertility centers&#039; personnel. Environment of research was Royan Research Center in Tehran and other governmental or nongovernmental infertility centers, hospitals and clinics that have done surrogacy in Iran. Data analysis has been done by use of conventional content analysis method. Also the research process reported point by point for verification, credibility, transferability and audit research. Approval of the ethics committee and obtaining of informed consent from participants was including ethical considerations of this study. Results: Finally three main themes were revealed that were indicative of partnerships&#039; essence and dimensions of their experiences about choosing the surrogate mother. They were including 1.&quot;Challenge of surrogate mother selection&quot; 2. &quot;To benefit of helper/backer&quot; 3. &quot;Inefficient support&quot;   Conclusion: Selection of surrogate mother is the most challenging stage of surrogate motherhood and also the supportive system isnt efficient. Presentation of context based findings could help to attendants for accurate planing.]]></abstract>
				<keyword_fa>حامل، مادر جایگزین، رحم جایگزین، حمل جایگزین، تکنولوژی‌‌های کمک باروری</keyword_fa>
				<keyword>Surrogate Mother, Surrogacy, Assisted Reproductive Technology (ART)</keyword>
				<start_page>7</start_page>
				<end_page>21</end_page>
				<web_url>https://ebcj.mums.ac.ir/article_406.html</web_url>
			<author_list><author>
				<first_name>Mitra</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Zandi</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>میترا</first_name_fa>
				<middle_name_fa>میترا</middle_name_fa>
				<last_name_fa>زندی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>mitra.zandi@yahoo.com</email>
				<code>13092</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>PhD Candidate for Nursing, Nursing Department, Faculty of Medical Sciences, Tarbiat Modares University &amp; Department of Endocrinology and Female Infertility, Reproductive Biomedicine Research Center, Royan Institute for Reproductive Biomedicine, ACECR, Tehran, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>دانشجوی دکترای پرستاری، گروه پرستاری، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس، و پژوهشگاه رویان، پژوهشکده زیست‌شناسی و علوم پزشکی تولید مثل جهاد دانشگاهی، مرکز تحقیقات پزشکی تولید مثل، گروه اندوکرینولوژی و ناباروری زنان، تهران، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Zohreh</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Vanaki</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>زهره</first_name_fa>
				<middle_name_fa>زهره</middle_name_fa>
				<last_name_fa>ونکی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>vanakiz@gmaile.com</email>
				<code>13093</code>
				<coreauthor>Yes</coreauthor>
				<affiliation>Associated professor, Nursing Department, Faculty of Medical Sciences, Tarbiat Modares University, Tehran, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>دانشیار، گروه پرستاری، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Marzieh</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Shiva</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>مرضیه</first_name_fa>
				<middle_name_fa>مرضیه</middle_name_fa>
				<last_name_fa>شیوا</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email></email>
				<code>13094</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Assistant Professor of Gynecology, Department of Endocrinology and Female Infertility, Reproductive Biomedicine Research Center, Royan Institute for Reproductive Biomedicine, ACECR, Tehran, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>استادیار و متخصص زنان و مامایی، پژوهشگاه رویان، پژوهشکده زیست‌شناسی و علوم پزشکی تولید مثل جهاد دانشگاهی، مرکز تحقیقات پزشکی تولید مثل، گروه اندوکرینولوژی و ناباروری زنان، تهران، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Eesa</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Mohammadi</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>عیسی</first_name_fa>
				<middle_name_fa>عیسی</middle_name_fa>
				<last_name_fa>محمدی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>mohammade@modares.ac.ir</email>
				<code>13095</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Associated professor, Nursing Department, Faculty of Medical Sciences, Tarbiat Modares University, Tehran, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>دانشیار، گروه پرستاری، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران</affiliation_fa>
				 </author></author_list>
				</article><article>
				<language>en</language>
				<article_id_issn></article_id_issn>
				<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
				<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
				<article_id_pii></article_id_pii>
				<article_id_doi></article_id_doi>
				<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
				<article_id_magiran></article_id_magiran>
				<article_id_sid></article_id_sid>
				<title_fa>تأثیر یک برنامة حمایتی طراحی شده بر سلامت روان مادران کودکان مبتلا به فلج مغزی</title_fa>
				<title>The Effect of a supportive program on mental health of mothers of children with cerebral palsy</title>
				<subject_fa></subject_fa>
				<subject></subject>
				<content_type_fa>مقاله پژوهشی اصیل کمی و کیفی</content_type_fa>
				<content_type>Original Quantitative and Qualitative Research Paper</content_type>
				<abstract_fa><![CDATA[مقدمه: چالش هایی که بوسیله مادران کودکان مبتلا به فلج مغزی تجربه می شود متعدد و مداومند .این چالش‌ها بر سلامت روان آنها تأثیر می‌گذارد. هدف: تعیین تأثیر برنامه حمایتی طراحی شده بر سلامت روان مادران کودکان مبتلا به فلج مغزی. روش: در این مطالعه شبه‌تجربی 60 مادر در دو گروه آزمون (30 نفر) و شاهد (30 نفر) از دو مرکز توانبخشی مستقل با استفاده از نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و بررسی شدند. ابزارهای گردآوری  داده‌ها شامل پرسشنامه دموگرافیک و سلامت روان GHQ-12 بود. برنامه حمایتی طراحی شده، در سه مرحله بررسی و شناخت، حمایت و ارزشیابی اجرا شد. داده‌ها  توسط آزمونهای مجذورکای و تی‌مستقل و زوجی و با استفاده از نرم‌افزار  SPSS نسخه 16 تجزیه و تحلیل شد. یافته‌ها: آزمون مجذورکای بین دو گروه از نظر متغیرهای دموگرافیک اختلاف معنی‌داری را نشان نداد. آزمون تی‌مستقل نشان داد که بین میانگین نمره سلامت روان در دو گروه آزمون و شاهد بعد از مداخله، اختلاف معنی‌داری وجود دارد (001/0p&lt;). نتایج تی‌زوجی نیز اختلاف معنی‌داری در گروه آزمون قبل و بعد از مداخله نشان داد (001/0p&lt;)، ولی این اختلاف در گروه شاهد معنی‌دار نبود. نتیجه‌گیری: برنامه حمایتی طراحی شده روش مؤثری در ارتقای سلامت روان مادران کودکان مبتلا به فلج مغزی است. بنابراین پیشنهاد می‌شود در ارتقای سلامت روان مادران کودکان  فلج مغزی بکار گرفته شود.]]></abstract_fa>
				<abstract><![CDATA[Background: The challenges experienced by mothers of children with cerebral palsy usually are multiple and ongoing. These challenges affect the mental health of mothers. Thus they need to be supported with supportive programs. Aim: This study was carried out to determine the effect of a designed- supportive program on mental health of mothers who have children with cerebral palsy. Method: In this quasi-experimental study 60 mothers who had children with cerebral palsy were firstly selected by convenience sampling method and then allocated to two groups of experimental (n=30) and control (n=30). Data collection tools included the demographic and General Health Questionnaires (GHQ-12). Designed supportive program was implemented for experimental group through three steps including assessment of needs, giving support and evaluation. Data were analyzed with SPSS software Version 16 using Chi-square, t student and paired t-test. Results: Chi-square showed no significant difference in terms of demographic variables between two groups. Independent t-test showed that there is a significant difference between two groups in relation to mean scores of mental health after intervention (P&lt;0.001). Based on Paired t-test there was a significant difference between mean scores of mental health before and after intervention in experimental group (P&lt;0.001), but this difference was not seen in control group. Conclusion According to the findings, applying a designed- supportive program could affect positively the mental health status of the mothers who had children with cerebral palsy. So it is suggested that designed- supportive programs to be applied as an effective method to promote mental health of mothers of children with cerebral palsy.]]></abstract>
				<keyword_fa>برنامه حمایتی، سلامت روان، کودک، فلج مغزی، مادر</keyword_fa>
				<keyword>program, Mental health, Mother, Child, Cerebral palsy</keyword>
				<start_page>23</start_page>
				<end_page>32</end_page>
				<web_url>https://ebcj.mums.ac.ir/article_407.html</web_url>
			<author_list><author>
				<first_name>Ali Mohammad</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Parvinian</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>علی محمد</first_name_fa>
				<middle_name_fa>علی محمد</middle_name_fa>
				<last_name_fa>پروینیان نسب</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>ali_parviniyan@yahoo.com</email>
				<code>13096</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Student of Pediatric Nursing, Department of Nursing, Tarbiat Modarres University, Tehran, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>دانشجوی کارشناسی ارشد آموزش پرستاری کودکان، گروه پرستاری، دانشکده پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Sima</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Mohammad Khan Kermanshahi</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>سیما</first_name_fa>
				<middle_name_fa>سیما</middle_name_fa>
				<last_name_fa>محمدخان کرمانشاهی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>kerman_s@modares.ac.ir</email>
				<code>13097</code>
				<coreauthor>Yes</coreauthor>
				<affiliation>Assistant professor in Nursing, Department of Nursing, Faculty of Medicine, Tarbiat Modares University, Tehran, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>استادیار گروه پرستاری، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Firoozeh</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Sajedi</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>فیروزه</first_name_fa>
				<middle_name_fa>فیروزه</middle_name_fa>
				<last_name_fa>ساجدی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email></email>
				<code>13098</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Assistant Professor, Rehabilitation research center of pediatric neurology, University of social welfare and Rehabilitation sciences, Tehran, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>دانشیار مرکزتحقیقات  توانبخشی اعصاب اطفال دانشگاه علوم بهزیستی وتوانبخشی، تهران، ایران</affiliation_fa>
				 </author></author_list>
				</article><article>
				<language>en</language>
				<article_id_issn></article_id_issn>
				<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
				<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
				<article_id_pii></article_id_pii>
				<article_id_doi></article_id_doi>
				<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
				<article_id_magiran></article_id_magiran>
				<article_id_sid></article_id_sid>
				<title_fa>مقایسه میزان مالون دی آلدئید پلاسما در استفاده کنندگان قرص های پیشگیری از بارداری ال‌دی و کاندوم</title_fa>
				<title>Comparing the level of plasma Malone dialdehide (MDA) in LD contraceptive pill and condom users</title>
				<subject_fa></subject_fa>
				<subject></subject>
				<content_type_fa>مقاله پژوهشی اصیل کمی و کیفی</content_type_fa>
				<content_type>Original Quantitative and Qualitative Research Paper</content_type>
				<abstract_fa><![CDATA[مقدمه: قرص های پیشگیری از بارداری پر مصرف ترین روش غیر جراحی پیشگیری از بارداری محسوب می شوند. بعضی از مطالعات این قرص ها را به علت داشتن استروژن و پروژسترون در وسعت بخشیدن به پراکسیداسیون لیپیدها و در‌نتیجه به وجود آمدن استرس اکسیداتیو مؤثر دانسته اند. هدف: تعیین میزان مالون دی آلدئید پلاسما در استفاده کنندگان قرص های پیشگیری از بارداری ال دی و کاندوم. روش: در این مطالعه 80 خانم مصرف کننده قرص های جلوگیری از بارداری ال دی و 38  خانم استفاده کننده از کاندوم به روش نمونه گیری در دسترس از بین زنان مراجعه کننده به مراکز بهداشت شیراز (مهر و ثامن الائمه) انتخاب و مالون دی آلدئید پلاسما با روش تیوباربیتوریک اسید در آن ها اندازه گیری  شد. نتایج با استفاده از نرم افزار 17spss و آزمون های آماری تی و من ویتنی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته‌ها: نتایج نشان داد که میانگین مالون دی آلدئید (MDA) در مصرف کنندگان قرص های جلوگیری از بارداری 836/0± 19/4 نانوگرم بر میلی لیتر و در استفاده کنندگان از کاندوم 758/0±  32/3  نانوگرم بر میلی لیتر است. با استفاده از آزمون تی، مشخص شد که بین دو گروه از نظر میزان مالون دی الدئید تفاوت معنی داری وجود دارد (0.001 P=  ). نتیجه‌گیری: نتایج این پژوهش نشان داد که مصرف قرص های جلوگیری از بارداری ال دی با افزایش مالون دی آلدئیدهمراه است.  مطالعات بیشتر در این خصوص مورد نیاز است.]]></abstract_fa>
				<abstract><![CDATA[Background: Among the non-surgical methods of preventing conception, taking oral contraceptive pills is the most common way. Some of the studies have shown that contraceptive pills due to containing estrogen and progesterone cause lipid peroxidation and as a consequence increase the level of oxidative stress. Aim: To compare the level of plasma Malone dialdehide in LD contraceptive pill and condom users. Method: In this study, 80 women who were taking LD contraceptive pills to prevent pregnancy and 38 women who used condom were selected from clients who referred to Shiraz health centers (Mehr&amp; Samenolaeme) Plasma Malon dialdehyde was measured by thiobarbituric acid method. Data were analyzed with SPSS Software version 17, using Mann-Whitney and t-test. Results: The mean level of plasma Malon dialdehyde in contraceptive pill users was (4/19±0/836 Ng/ml) and in condom users was (3/32±0/758 Ng/ml). In order to evaluate the differences between two groups t-test showed statistically significant difference in the level of plasma Malon dialdehyde in contraceptive pill and condom users. Conclusion: This study showed that oral contraceptive pills increase plasma Malone dialdehide.  ]]></abstract>
				<keyword_fa>قرص های پیشگیری از بارداری، کاندوم، استرس اکسیداتیو، مالون دی الدئید</keyword_fa>
				<keyword>Contraceptive pills, Condom, Oxidative stress, Malon dialdehyde</keyword>
				<start_page>33</start_page>
				<end_page>39</end_page>
				<web_url>https://ebcj.mums.ac.ir/article_408.html</web_url>
			<author_list><author>
				<first_name>Afrooz</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Heidari</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>افروز</first_name_fa>
				<middle_name_fa>افروز</middle_name_fa>
				<last_name_fa>حیدری</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>afrouz.heidari2008@gmail.com</email>
				<code>13099</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>MSc in Midwifery, Nursing and Midwifery School, Shahid Beheshti University of Medical Science, Tehran, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>کارشناس ارشد مامایی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Shahnaz</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Tork Zahrani</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>شهناز</first_name_fa>
				<middle_name_fa>شهناز</middle_name_fa>
				<last_name_fa>ترک زهرانی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>zahranishahnaz@yahoo.com</email>
				<code>13100</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Instructor in Midwifery, Department of Midwifery, Nursing and Midwifery School, Shahid Beheshti University of Medical Science, Tehran, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>مربی گروه مامایی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Fateme</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Zal</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>فاطمه</first_name_fa>
				<middle_name_fa>فاطمه</middle_name_fa>
				<last_name_fa>زال</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email></email>
				<code>13101</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Assistant professor in Biochemestry, Department of Reproductive Biology, Shiraz University of Medical Sciences, Shiraz, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>استادیار  بیوشیمی، دانشکده فناوری های نوین، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Hamid</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Alavi Majd</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>حمید</first_name_fa>
				<middle_name_fa>حمید</middle_name_fa>
				<last_name_fa>علوی مجد</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>alavimajd@gmail.com</email>
				<code>13102</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Assistant professor in Biostatistics, School of Paramedical Sciences, Shahid Beheshti University of Medical Science, Tehran, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>استادیار آمار زیستی، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران</affiliation_fa>
				 </author></author_list>
				</article><article>
				<language>en</language>
				<article_id_issn></article_id_issn>
				<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
				<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
				<article_id_pii></article_id_pii>
				<article_id_doi></article_id_doi>
				<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
				<article_id_magiran></article_id_magiran>
				<article_id_sid></article_id_sid>
				<title_fa>تأثیر تمرینات هوازی منظم بر میزان لپتین و گلوکز ناشتا، انسولین و مقاومت به انسولین در بیماران دیابتی نوع دو</title_fa>
				<title>The Effect of Aerobic Exercise on Leptin, Fasting Blood Sugar, Blood Insulin Levels and Insulin Resistant Factor in Patients with Type II Diabetes Mellitus</title>
				<subject_fa></subject_fa>
				<subject></subject>
				<content_type_fa>مقاله پژوهشی اصیل کمی و کیفی</content_type_fa>
				<content_type>Original Quantitative and Qualitative Research Paper</content_type>
				<abstract_fa><![CDATA[مقدمه:  ابتلاء به بیماری های قلبی عروقی از عوارض مهم بیماری دیابت محسوب می گردد.  اثرات انجام ورزش بر کنترل بیماری دیابت یک موضوع در حال مطالعه است. مطالعات کمی در خصوص تأثیر ورزش بر فاکتورهای هموستئاز گلوکز و لپتین، به طور همزمان، در بیماران دیابتی انجام شده است.  هدف: تعیین تأثیر 12 هفته تمرینات هوازی منظم بر لپتین و فاکتورهای هموستئاز گلوکز در بیماران دیابتی نوع دو روش: در این تحقیق شبه‌تجربی، از بین مردان مبتلا به دیابت نوع دو مراجعه‌کننده به کلینیک پارسیان مشهد در سال 1390، تعداد 40 نفر  به روش غیراحتمالی انتخاب و سپس به روش تصادفی ساده در دو گروه تمرین هوازی (20 نفر)و شاهد (20 نفر) قرار گرفتند. گروه تمرینات هوازی به مدت 12 هفته (هفته‌ای 3 جلسه، هر جلسه به طور متوسط 40 دقیقه با شدت 70-60 در صد ضربان قلب ذخیره روی تریدمیل فعالیت های ورزشی منتخب را انجام دادند. در مورد گروه شاهد مداخله­ای صورت نگرفت. در این پژوهش، فاکتورهای لپتین، گلوکز ناشتا، انسولین و مقاومت به انسولین اندازه‌گیری شد. تجزیه و تحلیل داده‍ها توسط آزمونهای تی مستقل و زوجی و من‌ویتنی و ویلکاکسون و با نرم‌افزار SPSS نسخه 5/11 انجام شد. سطح معنی داری 95% (pیافته‌ها: میانگین سن در گروه تجربی4/40 و گروه شاهد 3/38 سال بود. میانگین سابقه ابتلا به دیابت در گروه تجربی 38/5 و گروه شاهد 20/5 سال بود. در مقادیر پلاسمایی لپتین (001/0p&lt;)، گلوکز ناشتا (01/0p&lt;)، انسولین (015/0p&lt;) و مقاومت به انسولین (035/0p&lt;)، در گروه تمرینات هوازی در مقایسه با گروه شاهد تفاوت معنی‌داری مشاهده شد. نتیجه‌گیری:  با توجه به اثرات تمرینات منظم هوازی در کاهش مقاومت به انسولین و کاهش سطح سرمی لپتین، می­توان این تمرینات را به عنوان تدبیری جهت کاهش عوارض قلبی عروقی در بیماران مبتلا به دیابت نوع دو توصیه نمود.]]></abstract_fa>
				<abstract><![CDATA[Background: Diabetes Mellitus is a heterogeneous group of different metabolic disorders that are characterized by chronic increase of blood glucose, cardiovascular diseases, and proteins, lipids and carbohydrate metabolism disorder. Leptin, that is a marker of fat mass in the body, has an important role in the body total metabolism and glucose homeostasis. Aim: To investigate the effect of 12 weeks of aerobic exercise on leptin and glucose homeostasis in patients with type II diabetes. Method: In this quasi-experimental study, 40 men with type П diabetes referring to Mashhad Parsian Clinic were allocated into two groups: aerobic (20 participants) and control (20 participants). Aerobic group performed selected exercises in 12 weeks (three 40 min sessions per week with %60-%70 heart rate reserves). The levels of leptin, fasting glucose, insulin and insulin resistant factor were measured. Data were analyzed with SPSS version 11.5 using t student and Paired t test, and also Mann-Whitney, and Wilcoxon tests. The level of significance was considered to be 95% (p&lt;0.05). Results: The mean age of experimental group was 40.4 in experimental vs 38.3 in control group. The mean duration of diabetes mellitus was 5.38 and 5.20 in experimental and control group, respectively. There were significant differences in leptin (P&lt;0.001), Fasting Blood Sugar (P&lt;0.01), insulin (P&lt;0.015) and insulin resistant factor (P&lt;0.035) between aerobic exercise training and control group. Conclusion: Regular aerobic exercise causes insulin resistant reduction and glucose metabolic elevation and also reduction of leptin level in serum so that could have an important role in reduction of cardiovascular diseases and improvement of glucose metabolism in patients with type II diabetes mellitus.]]></abstract>
				<keyword_fa>تمرینات هوازی، دیابت نوع دو، لپتین، هموستئاز گلوکز</keyword_fa>
				<keyword>aerobic exercise, Type 2 diabetes mellitus, Leptin, Glucose homeostasis</keyword>
				<start_page>41</start_page>
				<end_page>49</end_page>
				<web_url>https://ebcj.mums.ac.ir/article_410.html</web_url>
			<author_list><author>
				<first_name>Vahdat</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Boghrabadi</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>وحدت</first_name_fa>
				<middle_name_fa>وحدت</middle_name_fa>
				<last_name_fa>بقرآبادی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email></email>
				<code>13103</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Assistant professor of physical education, Islamic Azad University, Shirvan branch, Shirvan, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>استادیار فیزیولوژی ورزش، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد شیروان، گروه تربیت بدنی، شیروان، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Mahmoud</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Hejazi</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>محمود</first_name_fa>
				<middle_name_fa>محمود</middle_name_fa>
				<last_name_fa>حجازی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email></email>
				<code>13104</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Assistant professor of physical education, Islamic Azad University, Mashhad branch, Mashhad, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>استادیار فیزیولوژی ورزش، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد مشهد، گروه تربیت بدنی، مشهد، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Mahmoud</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Soltani</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>محمود</first_name_fa>
				<middle_name_fa>محمود</middle_name_fa>
				<last_name_fa>سلطانی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>soltani.mahmood@gmail.com</email>
				<code>13105</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Instructor of physical education, Islamic Azad University, Mashhad branch, Mashhad, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>مربی دانشگاه آزاد اسلامی، واحد مشهد، گروه تربیت بدنی، مشهد، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Hamidreza</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Behnam Vashani</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>حمیدرضا</first_name_fa>
				<middle_name_fa>حمیدرضا</middle_name_fa>
				<last_name_fa>بهنام وشانی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>behnamhr@mums.ac.ir</email>
				<code>13106</code>
				<coreauthor>Yes</coreauthor>
				<affiliation>Instructor of pediatric nursing, Nursing and Midwifery School, Mashhad University of medical sciences, Mashhad, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>مربی گروه کودک و نوزاد، دانشکده پرستاری و مامایی دانشگاه علوم پزشکی مشهد، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Shahriar</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Kharazian</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>شهریار</first_name_fa>
				<middle_name_fa>شهریار</middle_name_fa>
				<last_name_fa>خرازیان</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email></email>
				<code>13107</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Instructor of physical education, Islamic Azad University, Mashhad branch, Mashhad, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>مربی دانشگاه آزاد اسلامی، واحد مشهد، گروه تربیت بدنی، مشهد، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Abolghasem</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Soltani</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>ابولقاسم</first_name_fa>
				<middle_name_fa>ابولقاسم</middle_name_fa>
				<last_name_fa>سلطانی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email></email>
				<code>13108</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Post graduate student of physical education, Ferdowsi University of Mashhad, Mashhad, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>دانشجوی کارشناسی ارشد تربیت بدنی و علوم ورزش، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد مشهد، ایران</affiliation_fa>
				 </author></author_list>
				</article><article>
				<language>en</language>
				<article_id_issn></article_id_issn>
				<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
				<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
				<article_id_pii></article_id_pii>
				<article_id_doi></article_id_doi>
				<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
				<article_id_magiran></article_id_magiran>
				<article_id_sid></article_id_sid>
				<title_fa>تأثیر برنامه آشناسازی برعلائم حیاتی و اضطراب بیماران تحت کلانژیوپانکراتوگرافی‌رتروگراد</title_fa>
				<title>The effect of Orientation technique on vital sign and anxiety level of patients undergoing Endoscopic Retrograde Cholangiopancreatography (ERCP)</title>
				<subject_fa></subject_fa>
				<subject></subject>
				<content_type_fa>مقاله پژوهشی اصیل کمی و کیفی</content_type_fa>
				<content_type>Original Quantitative and Qualitative Research Paper</content_type>
				<abstract_fa><![CDATA[مقدمه: پروسیجرهای تشخیصی و درمانی مانند Endoscopic Retrograde Cholangio Pancreatography (ERCP) برای بیمار اضطراب آور است هنوز بهترین روش انتقال اطلاعات به بیماران کاندید آندوسکپی جهت تخفیف اضطراب این بیماران تعیین نشده است هدف: تعیین تأثیر اجرای برنامه آشناسازی بر میزان علائم حیاتی و اضطراب بیماران تحت ERCP روش: این پژوهش یک مطالعه کارآزمایی بالینی است که درسال 1390  در آن 70 بیمار (آزمون  و شاهد هر یک 35 نفر)  مبتلا به بیماریهای گوارشی بستری در بخش گوارش بیمارستان طالقانی تهران به صورت تصادفی انتخاب شده اند. گروه آزمون برنامه آشناسازی و  گروه شاهد برنامه روتین بخش رادریافت کردند. سپس میزان اضطراب وعلائم حیاتی دو گروه اندازه گیری وباآزمون آماری استنباطی مقایسه وبانرم افزارspss13 تجزیه وتحلیل شد. یافته‌ها: از نظر مشخصات جمعیت شناسی ومتغیرهای مداخله گر، یکسان سازی توزیع نمونه های پژوهش در دو گروه آزمون و شاهد با استفاده از آزمون آماری کای دو انجام شد.آزمون تی مستقل نیز نشان داد که قبل از اجرای برنامه های آشناسازی، تفاوت معنی داری در کاهش میانگین نمره اضطراب موقعیتی وعلائم حیاتی( تعداد ضربان نبض وفشارخون) گروه آزمون در مقایسه با گروه شاهد وجود نداشت ( 0.05&lt; P). لیکن بعد از اجرای برنامه آشناسازی تفاوت معنی داری در کاهش میانگین نمره اضطراب موقعیتی و تعداد ضربان نبض، گروه آزمون در مقایسه با گروه شاهد بوجود آمد ( 0.05&gt;P). نتیجه‌گیری: اجرای برنامه آشناسازی سبب کاهش اضطراب موقعیتی و تعداد ضربان نبض در بیماران تحت ای آر سی پی شده است. لذا پیشنهاد می شود برنامه آشناسازی در قالب یک طرح جامع و به عنوان یک روش مؤثر غیر داروئی و کم هزینه در کاهش اضطراب این بیماران درکشور به کار گرفته شود.]]></abstract_fa>
				<abstract><![CDATA[Background: Diagnostic and therapeutic procedures such as Endoscopic Retrograde Cholangiopancreatography (ERCP) is stressful for the patient. Aim:  to determine the influence of Orientation technique on anxiety levels and pulse rate in patients before ERCP in Talaghni hospital in 2011. Method: This study was a randomized controlled clinical trial which carried out on 70 subjects with gastrointestinal disorders hospitalized in Taleghani Hospital, Tehran, who were randomly allocated in two groups (35 experimental and 35 control group). The subjects in the experimental group were received orientation technique while control group were only received routine care in their ward. The anxiety level and vital sign was measured in both groups and analyzed with SPSS Version 13 using inferential statistics. Results There was no difference between two groups in terms of demographics variablesbased on Chi square test. Beforeapplying Orientation technique, there was no significant difference in the average score of situational anxiety and vital sign (BP and P) scores of the subjects in the experimental and control group (P&lt;0.05). However, after applying Orientation technique, a significant difference was seen in the situational anxiety average score and pulse rate of the subjects in two groups (P&lt;0.05). Conclusion: Use of Orientation technique was useful in decreasing the anxiety level of patients undergoing ERCP.  It is therefore recommended that Orientation technique to be used by health professionals as a non therapeutic and cost-effective intervention before performing medical procedures like ERCP.]]></abstract>
				<keyword_fa>اضطراب، آشناسازی، ای.‌آر.سی.‌پی</keyword_fa>
				<keyword>Endoscopic Retrograde Cholangiopancreatography (ERCP), Orientation technique, Anxiety, Vital signs</keyword>
				<start_page>51</start_page>
				<end_page>60</end_page>
				<web_url>https://ebcj.mums.ac.ir/article_411.html</web_url>
			<author_list><author>
				<first_name>Alireza</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Gharib</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>علیرضا</first_name_fa>
				<middle_name_fa>علیرضا</middle_name_fa>
				<last_name_fa>غریب</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email></email>
				<code>13109</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Graduate of MSc comunity health nursing, Faculty of Medical Sciences, Tarbiat Modares University, Tehran, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>دانش آموختة کارشناسی ارشد پرستاری بهداشت جامعه، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Sima</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Mohammad Khan Kermanshahi</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>سیما</first_name_fa>
				<middle_name_fa>سیما</middle_name_fa>
				<last_name_fa>محمدخان کرمانشاهی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>kerman_s@modares.ac.ir</email>
				<code>13110</code>
				<coreauthor>Yes</coreauthor>
				<affiliation>Assistant professor in Nursing, Deptment of Nursing, Faculty of Medical Sciences, Tarbiat Modares University, Tehran, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>استادیار گروه پرستاری، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Ebrahim</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Hajizadeh</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>ابراهیم</first_name_fa>
				<middle_name_fa>ابراهیم</middle_name_fa>
				<last_name_fa>حاجی زاده</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>hajitm@yahoo.com</email>
				<code>13111</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Associate professor in Biostatistics, Deptment of Biostatistics, Faculty of Medical Sciences, Tarbiat Modares University, Tehran, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>دانشیار گروه آمار زیستی، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران</affiliation_fa>
				 </author></author_list>
				</article><article>
				<language>en</language>
				<article_id_issn></article_id_issn>
				<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
				<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
				<article_id_pii></article_id_pii>
				<article_id_doi></article_id_doi>
				<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
				<article_id_magiran></article_id_magiran>
				<article_id_sid></article_id_sid>
				<title_fa>ارتباط شاخص شوک با میزان مرگ‌‌و‌میر بیماران ترومایی در 24 ساعت اول بستری در بیمارستان خاتم‌الانبیاء ایرانشهر</title_fa>
				<title>The relationship of shock index (SI) with trauma patients’ mortality after the first 24 hours of admission at Khatam-aL-Anbia Hospital in Iranshahr</title>
				<subject_fa></subject_fa>
				<subject></subject>
				<content_type_fa>مقاله پژوهشی اصیل کمی و کیفی</content_type_fa>
				<content_type>Original Quantitative and Qualitative Research Paper</content_type>
				<abstract_fa><![CDATA[مقدمه: تروما از مهمترین مشکلات سلامتی در دنیا و از علل منجر به مرگ و ناتوانی به خصوص در چهار دهه اول زندگی در مصدومین است. در ایران نیز مرگ‌و‌میر ناشی از تصادفات از وضعیت بحرانی برخوردار است و آمار موارد فوت ناشی از تصادفات هرساله بین 10-15 درصد در حال رشد است. هدف: تعیین ارتباط شاخص شوک با میزان مرگ‌ومیر بیماران ترومایی در 24 ساعت اول بستری در بیمارستان روش: طرح مقطعی آینده‌نگر برای بررسی ارتباط شاخص شوک با میزان مرگ‌ومیر بیماران ترومایی در 24 ساعت اول بستری بر روی 240 نفر بیمار ترومایی مراجعه کننده به بیمارستان خاتم‌الانبیاء ایرانشهر استفاده شد. شاخص شوک از تقسیم تعداد نبض بر فشارخون سیستولیک بدست می آید که در حالت طبیعی بین 5/0 تا 7/0 قرار دارد. شاخص شوک در بدو ورود به بیمارستان اندازه گیری شد و در پایان 24 ساعت اول مرگ و میر بیماران پیگیری شد. تجزیه و تحلیل داده‌ها با نرم‌افزار SPSS نسخه 15 و با کمک آزمون رگرسیون لوجستیک و مجذورکای انجام شد. یافته‌ها: 2/74% بیماران به دلیل تصادف مراجعه کردند که از بین آنها 3/38% دچار تروماهای متعدد بودند. در 24 ساعت اول بستری، 1/2% بیماران ترومایی فوت کردند. حداقل شاخص شوک 31/0 و حداکثر 59/1 با میانگین 71/0 بود. ارتباط معنی‌داری بین اولین شاخص شوک با میزان مرگ‌ومیر بیماران ترومایی در 24 ساعت اول بستری در بیمارستان دیده شد (001/0p&lt;). بیشترین مرگ‌ومیر در افراد با شاخص شوک بیشتر از 9/0 گزارش شد. نتیجه‌گیری: نتایج این مطالعه نشان داد که شاخص شوک قادر به پیشگویی مرگ‌ومیر بیماران ترومایی است؛ بنابراین، می‌تواند به عنوان یک ابزار در تریاژ و اولویت‌بندی بیماران ترومایی بکار گرفته شود. به منظور جلوگیری از هرگونه خطا بهتر است همراه با سایر ابزار تریاژ استفاده شود.]]></abstract_fa>
				<abstract><![CDATA[Background: The Trauma is one of the most important health problems and a leading cause of death in 4th decade of life. Mortality due to accidents has a critical situation in Iran and mortality rate is increasing10-15% annually. Aim: To assess the relationship of shock index with trauma patient’s mortality after first 24 hours of admission at Khatam-al-Anbia Hospital in Iranshahr. Method A cross-sectional design was carried out on 240 traumatic patients to predict mortality of trauma patients after 24 hours of hospitalization at Khatam-Alanbia Hospital in Iranshahr. The shock Index is calculated by dividing heart rate on systolic blood pressure. The normal range is 0.5-0.7. SI was calculated at the beginning of admission to hospital and after 24 hours mortality was assessed. Data were analyzed with SPSS Software version 15, using logistic regression and Chi-square test. Results: 74.2% of trauma was due to accidents from which 38.3% experienced multi trauma. 2.1% of patients expired during 24 hours of admission. The minimum and maximum scores and mean of SI were 0.31, 59.1 and 0.71, respectively. There was a significant relationship between SI and mortality of trauma patients within 24 hours of hospitalization (P=0/000). The highest rate of mortality was seen in patients with SI higher than 0.9. Conclusion: The SI is a useful instrument for mortality prediction. So it is recommended to reduce errors in mortality prediction SI to be used along with other kinds of triage instruments.]]></abstract>
				<keyword_fa>تروما، شاخص شوک، مرگ‌ومیر</keyword_fa>
				<keyword>Trauma, SI (shock index), Mortality</keyword>
				<start_page>61</start_page>
				<end_page>68</end_page>
				<web_url>https://ebcj.mums.ac.ir/article_412.html</web_url>
			<author_list><author>
				<first_name>Nastaran</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Heydari Khayat</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>نسترن</first_name_fa>
				<middle_name_fa>نسترن</middle_name_fa>
				<last_name_fa>حیدری خیاط</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>heydarikhayat.nastaran@gmail.com</email>
				<code>13112</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Instructor in Nursing, Department of Nursing, Iranshahr Nursing and Midwifery School, Zahedan University of Medical Sciences, Iranshahr, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>مربی گروه پرستاری، دانشکده پرستاری و مامایی ایرانشهر، دانشگاه علوم پزشکی زاهدان، ایرانشهر، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Hasan</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Sharifi Poor</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>حسن</first_name_fa>
				<middle_name_fa>حسن</middle_name_fa>
				<last_name_fa>شریفی پور</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email></email>
				<code>13113</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Instructor in Nursing, Department of Nursing, Iranshahr Nursing and Midwifery School, Zahedan University of Medical Sciences, Iranshahr, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>مربی گروه پرستاری، دانشکده پرستاری و مامایی ایرانشهر، دانشگاه علوم پزشکی زاهدان، ایرانشهر، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Neda</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Mohammadinia</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>ندا</first_name_fa>
				<middle_name_fa>ندا</middle_name_fa>
				<last_name_fa>محمدی نیا</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>mohammadinia55@yahoo.com</email>
				<code>13114</code>
				<coreauthor>Yes</coreauthor>
				<affiliation>Instructor in Nursing, Department of Nursing, Iranshahr Nursing and Midwifery School, Zahedan University of Medical Sciences, Iranshahr, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>مربی گروه پرستاری، دانشکده پرستاری و مامایی ایرانشهر، دانشگاه علوم پزشکی زاهدان، ایرانشهر، ایران</affiliation_fa>
				 </author></author_list>
				</article><article>
				<language>en</language>
				<article_id_issn></article_id_issn>
				<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
				<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
				<article_id_pii></article_id_pii>
				<article_id_doi></article_id_doi>
				<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
				<article_id_magiran></article_id_magiran>
				<article_id_sid></article_id_sid>
				<title_fa>ارتباط مواجهه با عوامل درون سازمانی سوختگی و مشخصه‌های شغلی کارکنان پرستاری: تست نظریه زمینه‌ای میان دامنه</title_fa>
				<title>The relationship between intra-organizational factors of burn centers and nurses' job characteristics: Testing a middle range grounded theory</title>
				<subject_fa></subject_fa>
				<subject></subject>
				<content_type_fa>مقاله پژوهشی اصیل کمی و کیفی</content_type_fa>
				<content_type>Original Quantitative and Qualitative Research Paper</content_type>
				<abstract_fa><![CDATA[مقدمه: استرس شغلی با عوامل مختلفی در ارتباط بوده وفرضیات مختلفی در این خصوص ارائه شده است که جهت هدایت بهینه کار پرستاری نیاز به حمایت دارد.    هدف: تعیین ارتباط بین فراوانی و شدت مواجهه با عوامل درون سازمانی سوختگی و برخی مشخصه‌های شغلی کارکنان پرستاری به عنوان فرضیه­ای منتج از یک مطالعه گراندد تئوری در همین خصوص انجام شده است. روش: این مطالعه توصیفی- مقطعی از نوع همبستگی است.  کارکنان پرستاری بیمارستان سوختگی شهید مطهری تهران(98 نفر) در سال 1389 از طریق تمام‌شماری در مطالعه شرکت کردند. داده‌ها از طریق پرسشنامه‌های عوامل درون سازمانی و مشخصه‌های شغلی برگرفته از پژوهش گراندد تئوری قبلی پژوهشگر جمع‌آوری و با استفاده از SPSS-PC نسخه 14 و آزمون‌های ضریب همبستگی پیرسون و اسپیرمن، آنالیز واریانس یک‌طرفه، رگرسیون قدم‌به‌قدم، توکی و شف تحلیل شد. یافته‌ها: 1/56% واحدهای مورد پژوهش(55 نفر) پرستار بودند. محل کار 4/69% آنان (68 نفر) بخش بود. 51% آنها (50 نفر)در نوبت کاری عصر یا شب کار می‌کردند و مدت تماس 3/63% واحدهای مورد پژوهش (62 نفر) با بیمار «خیلی طولانی» بود. تنها رسته شغلی با میزان مواجهه (001/0p&lt;) و شدت فشار (001/0p&lt;) ناشی از مواجهه با عوامل درون سازمانی ارتباط دارد. فقط کمک بهیار با بقیه رسته‌ها تفاوت دارد. نتیجه‌گیری: میزان مواجهه و شدت فشار ناشی از مواجهه با عوامل درون سازمانی تنها با رسته شغلی ارتباط دارد و هر چند سایر مشخصه‌های شغلی تغییراتی را در میزان و شدت مواجهه نشان می‌دهد؛ اما نقشی در این متغیر ندارد. بر این اساس، مفهوم‌سازی‌های قبلی پژوهشگر تعدیل گردید.]]></abstract_fa>
				<abstract><![CDATA[Background: job stress is associated with many factors and different hypotheses have been proposed respectively. However, empirical evidence is needed to support these assumptions to guide nursing practice. Aim: To test the hypothesis derived from a related grounded theory study in order to determine the relationship between frequency and intensity of nurses&#039; confrontation with intra-organizational factors of burn centers and their job characteristics. Method: It was a cross-sectional and correlational study. Nurses working in Shahid Mottahari Burn Center (N=98) were recruited by census during 2010. Data were collected by intra-organizational questionnaire and job characteristics form, derived from the previous grounded theory study of the researcher and analyzed with SPSS-PC version 14 using Pearson correlation, ANOVA, Spearman, and Stepwise Regression tests. Auxiliary tests such as Tukey and Scheffe were used for some significant relationships. Results: The majority of sample (%56.1) was nurses and worked in wards (%69.4). Most of them (%51) were working in either evening or night shifts and the duration of their contact with patients (%63.3) was too long. ANOVA test identified that just job category was related to the frequency (F= 7.61, P= 0.001) and intensity (F= 7.35, P= 0.001) of nurses&#039; confrontation with intra-organizational factors. Finally, Scheffe test revealed that the difference was only significant for nurse assistants. Conclusion: The frequency and intensity of confronting with intra-organizational factors was only related to the job category, though other job characteristics made some changes in this variable, but they had no significant role. Accordingly the researcher&#039;s previous conceptualizations were modified.]]></abstract>
				<keyword_fa>عوامل درون سازمانی، مرکز سوختگی، پرستار، مشخصه‌های شغلی، تست تئوری</keyword_fa>
				<keyword>Intra-organizational factors, burn center, nurse, Job Characteristics, theory testing</keyword>
				<start_page>69</start_page>
				<end_page>78</end_page>
				<web_url>https://ebcj.mums.ac.ir/article_413.html</web_url>
			<author_list><author>
				<first_name>Forough</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Rafii</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>فروغ</first_name_fa>
				<middle_name_fa>فروغ</middle_name_fa>
				<last_name_fa>رفیعی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>frafii@tums.ac.ir</email>
				<code>13115</code>
				<coreauthor>Yes</coreauthor>
				<affiliation>Associate professor, Center for Nursing Care Research, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>دانشیار مرکز تحقیقات مراقبت های پرستاری، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Fahimeh</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Mohammadi Fakhar</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>فهیمه</first_name_fa>
				<middle_name_fa>فهیمه</middle_name_fa>
				<last_name_fa>محمدی فخار</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email></email>
				<code>13116</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Instructor in Medical Surgical Nursing Department, Nursing and Midwifery School, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>مربی گروه داخلی جراحی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Hamid</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Haghani</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>حمید</first_name_fa>
				<middle_name_fa>حمید</middle_name_fa>
				<last_name_fa>حقانی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>haghani511@yahoo.com</email>
				<code>13117</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Instructor in Mathematics and Statistics, Department, Management and Medical Information School, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>مربی گروه آمار و ریاضی، دانشکده مدیریت و اطلاع رسانی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران</affiliation_fa>
				 </author></author_list>
				</article><article>
				<language>en</language>
				<article_id_issn></article_id_issn>
				<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
				<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
				<article_id_pii></article_id_pii>
				<article_id_doi></article_id_doi>
				<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
				<article_id_magiran></article_id_magiran>
				<article_id_sid></article_id_sid>
				<title_fa>مقایسة‌ تأثیر آموزش خود‌مراقبتی به روش فردی و گروهی بر اضطراب بیماران تحت شیمی درمانی: یک کارآزمایی بالینی تصادفی</title_fa>
				<title>The Effect of Individual and Group Self-Care Education on Anxiety in Patient Receiving Chemotherapy: A Randomized Clinical Trial</title>
				<subject_fa></subject_fa>
				<subject></subject>
				<content_type_fa>مقاله پژوهشی اصیل کمی و کیفی</content_type_fa>
				<content_type>Original Quantitative and Qualitative Research Paper</content_type>
				<abstract_fa><![CDATA[مقدمه: اضطراب مشکلی شایع در بیماران مبتلا به سرطان است که عوارض ناشی از شیمی‌درمانی و  بر شدت آن می‌افزاید. استفاده از آموزش گروهی در این بیماران، علیرغم داشتن مزایای متعدد، به علت تمایل بیماران به حضور در گروه، کمتر مورد استفاده قرار می­گیرد. هدف:مقایسه تاثیر آموزش خودمراقبتی به روش فردی و گروهی بر میزان اضطراب بیماران تحت شیمی‌درمانی بیمارستان امید در طی سالهای 85 تا 87. روش‌ها:در این کارآزمایی بالینی تصادفی،تعداد 102 بیمار مبتلا به سرطان مری، معده و پستان مراجعه‌کننده به بیمارستان امید در دو گروه تحت آموزش­های خودمراقبتی به روش فردی و گروهی (سه جلسه) قرار گرفتند. داده‌های مربوط به میزان اضطراب، با استفاده از پرسشنامه سنجش اضطراب بیماران سرطانی EORCT و در سه دوره متوالی شیمی‌درمانی به روش مصاحبه جمع‌آوری شد. برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از نرم‌افزارSPSSویرایش 14 و آزمونهای مجذورکای، تی‌مستقل و اندازه­های تکراری((Repeated measures استفاده گردید. یافته‌ها: میانگین سنی گروه تحت آموزش فردی 9/3±46/46 و گروه تحت آموزش گروهی 23/1±7/48 سال بود. نتایج آزمون اندازه­های تکراری تفاوت آماری معنی­داری بین سطح اضطراب درون‌گروهی و بین‌گروهی در طی سه دوره شیمی‌درمانی نشان نداد. نتیجه‌گیری:علیرغم تاثیر بالقوه شیمی‌درمانی بر افزایش اضطراب بیماران، آموزش توانسته به حفظ اضطراب بیماران درسطحقبلازشروعشیمی‌درمانیکمک نماید.مطالعات موجود بیشتر در خصوص شناسایی اثرات درازمدت آموزش گروهی در کاهش اضطراب بیماران نسبت به آموزش‌های فردی مورد نیاز است.]]></abstract_fa>
				<abstract><![CDATA[Background:Anxiety is one of the most common problems in patient with cancer that could be increased by chemotherapy and its side effects. Group education despite having many advantages is less used in these patients due to their desire for not being in the group. Aim: To compare the effect of individual and group self-care education on the anxiety in patients receiving chemotherapy in Omid Hospital between 2006 and 2008. Method:In this randomized controlled clinical trialone hundred and two patients with breast, esophagus and stomach cancer referred to Chemotherapy Unit in Omid Hospital was randomly assigned to two groups including individual (51) and group self-care education (51). Individual self-care education group received three education sessions. Three group educations were also conducted for the second group. The anxiety level was measured through interview in three sequential cycles of chemotherapy using EORTC anxiety questionnaire. Data were analyzed with SPSS version 14 using Chi-square and repeatedmeasurement test. The level of significance was considered to be 95% (p&lt;0.05). Results:The mean age of the individual and group self-care education groups were 46/6± 3/9 and 48/7±1/32, respectively. Using repeated measurement test, no significant difference was found in the anxiety scores over time between the two groups in three sequential cycles of chemotherapy. Conclusion: Despite the impact of chemotherapy on the anxiety level,self care education could maintain the anxiety level during chemotherapy period the same as prechemotherapy level. In this regard there was no difference between two groups. Health care providers could use these two methods interchangeably according to the institute conditions and the patients&#039; needs and preferences.]]></abstract>
				<keyword_fa>آموزش به بیمار، اضطراب، سرطان، شیمی‌درمانی، پرستاریدرسرطان، آموزش فردی خودمراقبتی، آموزش گروهی خودمراقبتی</keyword_fa>
				<keyword>Anxiety, Cancer, chemotherapy, individual self-care education, group self-care education</keyword>
				<start_page>79</start_page>
				<end_page>87</end_page>
				<web_url>https://ebcj.mums.ac.ir/article_415.html</web_url>
			<author_list><author>
				<first_name>Fatemeh</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Heshmati nabavi</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>فاطمه</first_name_fa>
				<middle_name_fa>فاطمه</middle_name_fa>
				<last_name_fa>حشمتی نبوی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>heshmatinf@mums.ac.ir</email>
				<code>13118</code>
				<coreauthor>Yes</coreauthor>
				<affiliation>Assistant professor in Health and Nursing Department, Nursing and Midwifery School, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>استادیار گروه بهداشت روان و مدیریت، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Mohammad-reza</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Ghavam-nasiri</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>محمدرضا</first_name_fa>
				<middle_name_fa>محمدرضا</middle_name_fa>
				<last_name_fa>قوام نصیری</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email></email>
				<code>13119</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Associate professor in Oncology and Radiology Department, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>دانشیار گروه رادیوتراپی انکولوژی، مرکز تحقیقات سرطان، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Maliheh</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Sadeghnejad Forotaghe</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>ملیحه</first_name_fa>
				<middle_name_fa>ملیحه</middle_name_fa>
				<last_name_fa>صادق نژاد فروتقه</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email></email>
				<code>13120</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>MSc of Nursing, Islamic Azad University, Mashhad, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>دانش‌آموخته کارشناسی ارشد پرستاری، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Kazem</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Anvari</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>کاظم</first_name_fa>
				<middle_name_fa>کاظم</middle_name_fa>
				<last_name_fa>انوری</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>cancerresearch@mums.ac.ir</email>
				<code>13121</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Assistant professor, Cancer Research Centre, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>استادیار گروه رادیوتراپی انکولوژی، عضو مرکز تحقیقات سرطان دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Azarmidokht</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Hasanzadeh</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>آذرمیدخت</first_name_fa>
				<middle_name_fa>آذرمیدخت</middle_name_fa>
				<last_name_fa>حسن زاده</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email></email>
				<code>13122</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Bachelor of Nursing, Omid Hospital, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>کارشناس پرستاری بیمارستان امید، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Hava</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Abdollahi</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>حوا</first_name_fa>
				<middle_name_fa>حوا</middle_name_fa>
				<last_name_fa>عبدالهی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>abdollahikh1@mums.ac.ir</email>
				<code>13123</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>MSc of Nursing, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>کارشناس ارشد پرستاری، کارشناس پرستاری مدیریت پرستاری استان خراسان رضوی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Hamid</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Asrari</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>حمید</first_name_fa>
				<middle_name_fa>حمید</middle_name_fa>
				<last_name_fa>اسراری</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email></email>
				<code>13124</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Bachelor of Nursing, Omid Hospital, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>کارشناس پرستاری بیمارستان امید، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Maliheh</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Vaseizadeh Noghabi</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>ملیحه</first_name_fa>
				<middle_name_fa>ملیحه</middle_name_fa>
				<last_name_fa>واسعی‌زاده‌نوقابی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email></email>
				<code>13125</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Bachelor of Nursing, Omid Hospital, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>کارشناس پرستاری بیمارستان امید، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Mehran</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Omidvar</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>مهران</first_name_fa>
				<middle_name_fa>مهران</middle_name_fa>
				<last_name_fa>امیدوار</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email></email>
				<code>13126</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Bachelor of Nursing, Omid Hospital, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>کارشناس پرستاری بیمارستان امید، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Mahboobeh</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Moradi</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>محبوبه</first_name_fa>
				<middle_name_fa>محبوبه</middle_name_fa>
				<last_name_fa>مرادی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email></email>
				<code>13127</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Bachelor of Nursing, Omid Hospital, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>کارشناس پرستاری بیمارستان امید، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران</affiliation_fa>
				 </author></author_list>
				</article>
			</articleset>
			</journal>