<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
			<journal>
			<title>Evidence Based Care</title>
			<title_fa>فصلنامه مراقبت مبتنی بر شواهد</title_fa>
			<short_title>EBC</short_title>
			<subject>Medical Sciences</subject>
			<web_url>https://ebcj.mums.ac.ir/</web_url>
			<journal_hbi_system_id>0</journal_hbi_system_id>
			<journal_hbi_system_user></journal_hbi_system_user>
			<journal_id_issn>2008-2487</journal_id_issn>
			<journal_id_issn_online>2008-370X</journal_id_issn_online>
			<journal_id_pii></journal_id_pii>
			<journal_id_doi></journal_id_doi>
			<journal_id_iranmedex></journal_id_iranmedex>
			<journal_id_magiran></journal_id_magiran>
			<journal_id_sid></journal_id_sid>
			<journal_id_nlai></journal_id_nlai>
			<journal_id_science></journal_id_science>
			<language>en</language>
			<pubdate>
				<type>jalali</type>
				<year>0</year>
				<month>0</month>
				<day>1</day>
			</pubdate>
			<pubdate>
				<type>gregorian</type>
				<year>2015</year>
				<month>1</month>
				<day>1</day>
			</pubdate>
			<volume>4</volume>
			<number>4</number>
			<publish_type>online</publish_type>
			<publish_edition>1</publish_edition>
			<article_type>fulltext</article_type>
			<articleset><article>
				<language>en</language>
				<article_id_issn></article_id_issn>
				<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
				<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
				<article_id_pii></article_id_pii>
				<article_id_doi></article_id_doi>
				<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
				<article_id_magiran></article_id_magiran>
				<article_id_sid></article_id_sid>
				<title_fa>تأثیر تحریک چندحسی بر میزان اشباع اکسیژن حین معاینه چشم در نوزادان نارس</title_fa>
				<title>Effect of multisensory stimulation on oxygen saturation in premature infants during eye examination</title>
				<subject_fa></subject_fa>
				<subject></subject>
				<content_type_fa>مقاله پژوهشی اصیل کمی و کیفی</content_type_fa>
				<content_type>Original Quantitative and Qualitative Research Paper</content_type>
				<abstract_fa><![CDATA[مقدمه: معاینه چشم برای غربالگری رتینوپاتی نارسی به عنوان یکی از شیوه‌های دردناک، سبب تغییرات فیزیولوژیک در نوزادان نارس می‌گردد.تحریک چندحسی یک روش ضددرد غیردارویی می‌باشد؛ که بر معیارهای فیزیولوژیک نوزادان در طی رویه دردناک تأثیر دارد. هدف: تعیین تأثیر تحریک چندحسی بر میزان اشباع اکسیژن حین معاینه چشم در نوزادان نارس. روش: در این کارآزمایی بالینی تصادفی دو گروهی یک‌سوکور، 80 نوزاد نارس در بیمارستان خاتم‌الانبیاء(ص) مشهد در سال 1393 در دو گروه «تحریک چندحسی» و «کنترل» تخصیص یافتند. در گروه مداخله، برنامه تحریک چندحسی 15 دقیقه قبل از شروع معاینه اجرا می‌شد و گروه کنترل، مراقبت‌های معمول بخش را دریافت می‌کردند. میزان اشباع اکسیژن هر نوزاد در فواصل 30 ثانیه‌ای قبل، حین و بعد از معاینه چشم در چک‌لیست پژوهشگرساخته و همچنین مشخصات فیزیولوژیک نوزاد ثبت شد. تحلیل داده‌ها توسط آزمون‌های تی‌مستقل، من‌ویتنی، آنالیزواریانس با اندازه‌های‌تکراری با استفاده از نرم‌افزار SPSS ویرایش 5/11 انجام شد. یافته‌ها: میانگین سن جنینی در گروه مداخله 7/1±4/30 و گروه شاهد 8/1±6/30 هفته بود. بر اساس آزمون آنالیز واریانس با اندازه‌های تکراری، میزان اشباع اکسیژن خون شریانی در هر دو گروه طی مراحل ارزیابی تفاوت معنی‌داری داشته است (001/0(p&lt;؛ که در مرحله حین معاینه چشم‌ها این میزان در گروه مداخله 5/3±6/92 و در گروه شاهد 0/2±1/90 بود. تغییرات اشباع اکسیژن در حین معاینه در دو گروه معنی‌دار بود (001/0(pنتیجه‌گیری: برنامه تحریک چندحسی کاهش کمتری را در میزان اشباع اکسیژن سبب می‌شود. تحریک چندحسی به عنوان راهکاری به منظور کاهش تغییرات فیزیولوژیک نوزادان در حین معاینه چشم می‌تواند استفاده شود.]]></abstract_fa>
				<abstract><![CDATA[Background: Eye examination for screening of Retinopathy of Prematurity (ROP), as a painful procedure, causes physiological changes in premature infants. Multisensory stimulation is a non-pharmacological analgesic method which affects physiological measures during painful procedures. Aim: To determine the effect of multisensory stimulation on oxygen saturation in premature infants during eye examinations Methods: In this single-blind randomized clinical trial, 80 premature infants in Khatamolanbya hospital of Mashhad in 2014 were randomly divided into two groups of “control” and “multisensory stimulation”. In the intervention group, multisensory stimulation was administered 15 minutes before the start of the examination and the control group received standard care.  Arterial oxygen saturation of each infant was recorded at 30-second intervals before, during, and after eye examination in a researcher-built checklist and a physiological characteristics form. Data were analyzed by independent t-test, Mann-Whitney, and repeated measures ANOVA using SPSS version 11.5. Results: The mean gestational age of multisensory stimulation group was 30.4±7.1 and the control group was 30.6 ± 8.1 weeks. Based on the analysis of variance with repeated measures, arterial blood oxygen saturation was significantly different in both groups during the evaluation (p&lt;0.001); which was 92.6±3.5 in the intervention group and 90.1±2.0 in the control group during eyes examinations. Changes in oxygen saturation during the examination was significant in the two groups (p&lt;0.001). Conclusion: Multisensory stimulation program causes smaller reduction in oxygen saturation. Multisensory stimulation can be used as a way to reduce physiological changes during eye examination.]]></abstract>
				<keyword_fa>تحریک چندحسی، رتینوپاتی نارسی، میزان اشباع اکسیژن، نوزاد نارس</keyword_fa>
				<keyword>Multisensory Stimulation, Prematurity, Retinopathy of prematurity, Saturation</keyword>
				<start_page>7</start_page>
				<end_page>16</end_page>
				<web_url>https://ebcj.mums.ac.ir/article_3655.html</web_url>
			<author_list><author>
				<first_name>Hossein</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Zeraati</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>حسین</first_name_fa>
				<middle_name_fa>حسین</middle_name_fa>
				<last_name_fa>زراعتی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>zeraatih911@mums.ac.ir</email>
				<code>13817</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>MS in Neonatal Intensive Care Nursing, School of Nursing and Midwifery, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>کارشناس ارشد مراقبت ویژه نوزادان، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Hamidreza</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Behnam Vashani</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>حمیدرضا</first_name_fa>
				<middle_name_fa>حمیدرضا</middle_name_fa>
				<last_name_fa>بهنام وشانی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>behnamhr@mums.ac.ir</email>
				<code>13816</code>
				<coreauthor>Yes</coreauthor>
				<affiliation>Instructor Pediatric Nursing, School of Nursing and Midwifery, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>مربی گروه کودک و نوزاد، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Akram</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Rezaeian</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>اکرم</first_name_fa>
				<middle_name_fa>اکرم</middle_name_fa>
				<last_name_fa>رضاییان</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>rezaeian1@mums.ac.ir</email>
				<code>13818</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Instructor Pediatric Nursing, School of Nursing and Midwifery, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>مربی گروه کودک و نوزاد، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Majid</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Abrishami</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>مجید</first_name_fa>
				<middle_name_fa>مجید</middle_name_fa>
				<last_name_fa>ابریشمی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>abrishamim@mums.ac.ir</email>
				<code>13819</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Professor of Retinal Diseases, Ophthalmology Hospital Khatam-al-Anbiya, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>استاد فوق‌تخصصی بیماری‌های شبکیه، بیمارستان فوق تخصصی چشم پزشکی خاتم‌الانبیاء، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Tayabeh</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Reihani</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>طیبه</first_name_fa>
				<middle_name_fa>طیبه</middle_name_fa>
				<last_name_fa>ریحانی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>reyhanit@mums.ac.ir</email>
				<code>13820</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Instructor Pediatric Nursing, School of Nursing and Midwifery, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>مربی گروه کودک و نوزاد، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Naser</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Shoeibi</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>ناصر</first_name_fa>
				<middle_name_fa>ناصر</middle_name_fa>
				<last_name_fa>شعیبی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>shoeibin@mums.ac.ir</email>
				<code>13821</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Assistant Professor of Retinal Diseases, Ophthalmology Hospital Khatam-al-Anbiya, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>استادیار فوق تخصصی بیماری‌های شبکیه، بیمارستان فوق تخصصی چشم پزشکی خاتم‌الانبیاء، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Fahimeh</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Nikraftar</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>فهیمه</first_name_fa>
				<middle_name_fa>فهیمه</middle_name_fa>
				<last_name_fa>نیک رفتار</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email></email>
				<code>14295</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Student of Nursing, School of Nursing and Midwifery, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>دانشجوی کارشناسی پرستاری، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران</affiliation_fa>
				 </author></author_list>
				</article><article>
				<language>en</language>
				<article_id_issn></article_id_issn>
				<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
				<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
				<article_id_pii></article_id_pii>
				<article_id_doi></article_id_doi>
				<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
				<article_id_magiran></article_id_magiran>
				<article_id_sid></article_id_sid>
				<title_fa>مقایسه استفاده از سوند بینی‌معده‌ای سردشده و معمولی در موفقیت لوله‌گذاری معده</title_fa>
				<title>Comparison of using cooled and regular-temperature nasogastric tubes on the success of nasogastric intubation</title>
				<subject_fa></subject_fa>
				<subject></subject>
				<content_type_fa>مقاله پژوهشی اصیل کمی و کیفی</content_type_fa>
				<content_type>Original Quantitative and Qualitative Research Paper</content_type>
				<abstract_fa><![CDATA[مقدمه: موفقیت لوله‌گذاری معده، «جایگذاری درست سوند بینی‌معده‌ای با کمترین دفعات تلاش» تعریف می‌شود؛ که از مسایل مهم در لوله‌گذاری بینی‌معده‌ای است. با توجه به این که در مورد استفاده از سوندهای سرد شده برای لوله‌گذاری معده اختلاف نظر وجود دارد؛ نیاز به تحقیق در این زمینه ضروری به نظر می‌رسد. هدف: مقایسه استفاده از سوند بینی‌معده‌ای سرد شده و معمولی در موفقیت لوله‌گذاری معده. روش: در این مطالعه تجربی دوگروهی 65 بیماران مراجعه کننده به اورژانس مسمومین بیمارستان امام‌رضا(ع) مشهد در سال 1392 با تخصیص تصادفی به دو گروه مداخله و کنترل تقسیم شدند. لوله‌گذاری معده در گروه مداخله با سوندهای نگهداری شده در یخچال با دمای °C8-2 و در گروه کنترل با سوندهای نگهداری شده در اتاق با دمای °C28-22 طبق روش استاندارد انجام شد. داده­ها با استفاده از آزمون­ مجذورکای‌ و تی‌مستقل توسط نرم‌افزار SPSS نسخه 5/11 تحلیل گردید. یافته‌ها: میانگین سنی شرکت‌کنندگان 8/9±5/28 سال و 6/65 درصد گروه کنترل مرد و 5/51 درصد از گروه مداخله زن بودند. 4/84 درصد از شرکت کنندگان در گروه کنترل و 100 درصد در گروه مداخله فقط با یک بار تلاش، سوند در معده جایگذاری شده است (01/0p&lt;)؛ ولی فراوانی جایگذاری درست سوند معده بین دو گروه تفاوت معنی‌داری نداشت (30/0p=). نتیجه‌گیری: سردکردن سوندها دفعات تلاش برای لوله‌گذاری بینی‌معده‌ای را کم می‌کند. بنابراین، روشی مؤثر برای افزایش موفقیت لوله‌گذاری بینی‌معده‌ای می‌باشد و پیشنهاد می‌شود به منظور کاهش عوارض، افزایش راحتی مددجو و صرفه‌جویی وقت پرستار، سوندهای معده قبل از انجام تکنیک سرد شوند.]]></abstract_fa>
				<abstract><![CDATA[Background: Successful nasogastric intubation is defined as “correct placement of the tube with minimum number of attempts” which is an important issue in nasogastric intubation. Due to controversies in the use of cold tubes in nasogastric tube insertion, need for research in this area seems necessary. Aim: To compare the effect of using cold versus regular-temperature nasogastric tubes on successful nasogastric tube insertion. Methods: In this two-group trial, 65 patients who were admitted to toxicology emergency department of Imam Reza hospital, Mashhad, were divided into two groups of control and intervention by random allocation. In the intervention group, nasogastric intubation was carried out with tubes that had been stored in a refrigerator at 2-8 °C, while in the control group room-temperature tubes at 22-28 °C were applied based on the standard procedure. Data were analyzed using chi-square and t-student tests in SPSS version 11.5. Results: The mean age of the participants was 28.5±9.8, with 65.6% men in control group and 51.5% women in the intervention group. Among the participants, in 84.4% of the control group and 100% of the intervention group subjects, nasogastric tube was inserted with only one attempt (p&lt;0.01); however, the frequency of correct intubation was not statistically significant between the two groups (P = 0.30). Conclusion: Refrigerating the tubes reduces the number of attempts in nasogastric intubation. Therefore, it is an effective way to enhance the success of nasogastric intubation and it is suggested that in order to decrease complications, increase patients’ comfort, and save nurses time, nasogastric tubes refrigerated before the procedure.]]></abstract>
				<keyword_fa>سوند بینی‌معده‌ای، تعداد تلاش‌ها، موفقیت لوله‌گذاری بینی‌معده‌ای</keyword_fa>
				<keyword>Nasogastric tube, number of attempts, the success of nasogastric intubation</keyword>
				<start_page>17</start_page>
				<end_page>24</end_page>
				<web_url>https://ebcj.mums.ac.ir/article_3665.html</web_url>
			<author_list><author>
				<first_name>Seyedreza</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Mazlom</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>سید رضا</first_name_fa>
				<middle_name_fa>سید رضا</middle_name_fa>
				<last_name_fa>مظلوم</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>mazlomr@mums.ac.ir</email>
				<code>13912</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Ph.D. candidate in nursing, Evidence based research center, Department of medical surgical nursing, , School of nursing and midwifery, Mashhad University of Medical sciences, Mashhad, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>دانشجوی دکترای پرستاری، گروه داخلی جراحی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Mahmood</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Marhamati</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>محمود</first_name_fa>
				<middle_name_fa>محمود</middle_name_fa>
				<last_name_fa>مرحمتی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>marhamatim901@mums.ac.ir</email>
				<code>13911</code>
				<coreauthor>Yes</coreauthor>
				<affiliation>MS in Nursing, School of Nursing and Midwifery, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>دانشجوی کارشناسی ارشد آموزش پرستاری داخلی جراحی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Hajimohamad</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Norozi</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>حجی محمد</first_name_fa>
				<middle_name_fa>حجی محمد</middle_name_fa>
				<last_name_fa>نوروزی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>norozihm@mums.ac.ir</email>
				<code>13913</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Instructor of Nursing, Department of Medical-Surgical Nursing, School of Nursing and Midwifery, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>مربی گروه داخلی جراحی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Alireza</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Ghasemi Toosi</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>علیرضا</first_name_fa>
				<middle_name_fa>علیرضا</middle_name_fa>
				<last_name_fa>قاسمی طوسی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>ghasemitosia@mums.ac.ir</email>
				<code>13914</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Assistant professorDepartment of Forensic Medicine and poisoning, School of medicine, Mashhad University of Medical sciences, Mashhad, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>استادیار گروه پزشکی قانونی و مسمومیت ها، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران</affiliation_fa>
				 </author></author_list>
				</article><article>
				<language>en</language>
				<article_id_issn></article_id_issn>
				<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
				<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
				<article_id_pii></article_id_pii>
				<article_id_doi></article_id_doi>
				<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
				<article_id_magiran></article_id_magiran>
				<article_id_sid></article_id_sid>
				<title_fa>مقایسه تأثیر پودر سلوکس و پانسمان فشاری معمول بر زمان هموستاز محل دسترس عروقی بیماران همودیالیز</title_fa>
				<title>Comparison of Celox powder and conventional dressing on hemostasis of vascular access site in hemodialysis patients</title>
				<subject_fa></subject_fa>
				<subject></subject>
				<content_type_fa>مقاله پژوهشی اصیل کمی و کیفی</content_type_fa>
				<content_type>Original Quantitative and Qualitative Research Paper</content_type>
				<abstract_fa><![CDATA[مقدمه: روش‌های رایج برای توقف خونریزی به علت اعمال فشار طولانی در بیماران با زمان هموستاز طولانی می‌تواند منجر به تشکیل لخته و ترومبوز دسترس عروقی گردد. عوامل هموستاتیک موضعی نقش مؤثری در کاهش زمان هموستاز و در نتیجه پیشگیری از این عوارض دارد. هدف: مقایسه اثر پودر سلوکس و پانسمان فشاری معمول بر زمان هموستاز محل دسترس عروقی بیماران همودیالیز. روش: در این کارآزمایی بالینی یک‌گروهی با طرح قبل و بعدی که در سال‌های 92-93 انجام شد؛ 30 بیمار دیالیزی در بیمارستان‌های امام‌رضا(ع) و منتصریه مشهد و شهیدمدرس کاشمر که از طریق فیستول شریانی- وریدی تحت درمان همودیالیز قرار داشتند به روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شدند. محل پانکچرهای فیستول شریانی- وریدی بیماران در سه هفته منقطع با استفاده از پانسمان پودر سلوکس درمان شد. زمان هموستاز محل هر یک از پانکچرها در هر جلسه اندازه‌گیری شد. داده‌ها با استفاده از آزمون‌های اندازه‌های تکراری، فریدمن و تصحیح بون‌فرونی با نرم‌افزار SPSS نسخه 5/11 تحلیل شد. یافته‌ها: میانگین سنی بیماران تحت مطالعه 3/14±2/54 سال و 16 نفر (3/53 درصد) مذکر بودند. زمان هموستاز محل دسترس عروقی بیماران 9/1±8/9 دقیقه بود. تفاوت معنی‌داری در زمان هموستاز بین روش استفاده از یک گرم پودر سلوکس در مقایسه با روش پانسمان معمول وجود داشت (001/0p&lt;). تفاوت معنی‌داری نیز در زمان هموستاز بین روش استفاده از نیم گرم پودر سلوکی در مقایسه با روش پانسمان معمول وجود داشت (001/0p&lt;). نتیجه‌گیری: استفاده از پودر سلوکس باعث کاهش زمان هموستاز محل دسترس عروقی بیماران همودیالیز می‌گردد. بنابراین استفاده از آن برای بیمارانی که هموستاز محل دسترس عروقی آن‌ها با تأخیر صورت می‌گیرد توصیه می‌شود]]></abstract_fa>
				<abstract><![CDATA[Background: Common measures to stop bleeding can run the risk of clotting and thrombosis due to prolonged application of pressure. Topical homeostatic agents have an important role in decreasing time to hemostasis and consequently prevention of the complications.   Aim: the aim of this study was to compare Celox powder and conventional bandage on time to hemostasis in the vascular access site in hemodialysis patients. Methods: This one-group, before-after, clinical-trial was conducted on 30 dialysis patients who had been selected by purposive sampling and underwent hemodialysis  through arteriovenous fistula in Imam Reza and Montaserieh  hospitals of Mashhad and Modarres hospital of Kashmar in 2013- 2014. The arteriovenous fistula puncture sites were treated with Celox powder dressing in three intermittent weeks. Time to hemostasis in each puncture site was calculated. Data were analyzed by repeated measures, Bonferroni correction, Friedman tests using SPSS version 11.5. Results: The mean age of patients was 54.2 ±14.3, and most of them (53.3 percent) were male. Time to hemostasis in the vascular access sites of patients was 9.8±1.9 minutes. There was a significant difference in the hemostasis time between using 1 gram Celox powder and conventional dressing,(p&lt;0/001). There was also a significant difference in time to hemostasis between utilizing 0.5 gram Celox powder and conventional dressing (p&lt;0/001). Conclusion: Using Celox powder reduces time to hemostasis in vascular access site in hemodialysis patient. Therefore, its use in patients with delayed vascular access site hemostasis is recommended.]]></abstract>
				<keyword_fa>همودیالیز، سلوکس، پانسمان، هموستاز، دسترس عروقی</keyword_fa>
				<keyword>hemodialysis, Celox, Dressing, hemostasis, Vascular access</keyword>
				<start_page>25</start_page>
				<end_page>34</end_page>
				<web_url>https://ebcj.mums.ac.ir/article_3657.html</web_url>
			<author_list><author>
				<first_name>Hamid</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Chamanzari</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>حمید</first_name_fa>
				<middle_name_fa>حمید</middle_name_fa>
				<last_name_fa>چمنزاری</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>chamanzarih@mums.ac.ir</email>
				<code>13839</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>In Structor of Nursing, Department of Medical –Sergical Nursing, School of Nursing and Midwifery ,Mashhad University of Medicine Sciences,Mashhad,Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>مربی گروه داخلی جراحی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Mahmood</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Choubdar</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>محمود</first_name_fa>
				<middle_name_fa>محمود</middle_name_fa>
				<last_name_fa>چوبدار</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>choubdarm891@mums.ac.ir</email>
				<code>13840</code>
				<coreauthor>Yes</coreauthor>
				<affiliation>MS in Intensive Care Nursing Student, School of Nursing and Midwifery, Mashhad University of Medicine Sciences, Mashhad, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>دانشگاه علوم پزشکی مشهددانشجوی کارشناسی ارشد پرستاری مراقبتهای ویژه، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Farzaneh</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Sharifipour</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>فرزانه</first_name_fa>
				<middle_name_fa>فرزانه</middle_name_fa>
				<last_name_fa>شریفی پور</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>sharifipourf@mums.ac.ir</email>
				<code>13841</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Assistant Professor of Nephrologist, School of Medicine, Mashhad University of Medicine Sciences, Mashhad, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>استادیار و متخصص کلیه، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Hasan</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Gholami</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>حسن</first_name_fa>
				<middle_name_fa>حسن</middle_name_fa>
				<last_name_fa>غلامی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>gholamih@mums.ac.ir</email>
				<code>13842</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>In Structor of Nursing, Department of Medical –Sergical Nursing, School of Nursing and Midwifery ,Mashhad University of Medicine Sciences,Mashhad,Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>مربی گروه داخلی جراحی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Fatemeh</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Daneshvari</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>فاطمه</first_name_fa>
				<middle_name_fa>فاطمه</middle_name_fa>
				<last_name_fa>دانشوری</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>daneshvarif1@mums.ac.ir</email>
				<code>13843</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Expert of Nursing, Mashhad University of Medicine Sciences, Mashhad, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>کارشناس پرستاری، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران</affiliation_fa>
				 </author></author_list>
				</article><article>
				<language>en</language>
				<article_id_issn></article_id_issn>
				<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
				<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
				<article_id_pii></article_id_pii>
				<article_id_doi></article_id_doi>
				<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
				<article_id_magiran></article_id_magiran>
				<article_id_sid></article_id_sid>
				<title_fa>تأثیر تحریک الکتریکی مغز با جریان مستقیم بر شدت درد پانسمان سوختگی</title_fa>
				<title>Effect of Direct Transcranial Current Stimulation on Pain Intensity of Burn Dressing</title>
				<subject_fa></subject_fa>
				<subject></subject>
				<content_type_fa>مقاله پژوهشی اصیل کمی و کیفی</content_type_fa>
				<content_type>Original Quantitative and Qualitative Research Paper</content_type>
				<abstract_fa><![CDATA[مقدمه: درد از فرآیندهای اضطراب‌آور و ناخوشایند پس از پانسمان سوختگی روزانه است؛ به طوری که اگر به روش مناسبی تسکین داده نشود، اثرات مضری فراتر از ناراحتی برای بیمار ایجاد می‌کند. شواهدی وجود دارد که تحریک کاتدی قشر حسی‌پیکری می‌تواند در تسکین درد حاد مؤثر باشد.. هدف: تعیین تأثیر تحریک الکتریکی مغز با جریان مستقیم بر شدت درد پانسمان سوختگی روش: به منظور انجام این مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی دوگروهی، 60 بیمار واجد شرایط بستری در بخش‌ سوختگی بیمارستان‌ امام‌رضا(ع) مشهد به صورت نمونه‌گیری در دسترس وارد مطالعه شدند و به شیوه طبقه‌بندی به طور تصادفی به دو گروه‌ مداخله (30 نفر) و شاهد (30 نفر) تقسیم شدند. بیماران گروه مداخله تحت 20 دقیقه تحریک کاتدی قشر حسی‌پیکری با شدت جریان یک میلی‌آمپر قرار گرفتند؛ اما در گروه شاهد، دستگاهtDCS  پس از 30 ثانیه تحریک، خاموش گردید. مقیاس استاندارد دیداری سنجش درد (Visual Analog Scale) در زمان‌های بلافاصله قبل از مداخله، قبل از پانسمان و پس از پانسمان اجرا شد. یافته‌ها: در گروه مداخله 7/76 درصد (23 نفر) مرد و در گروه شاهد 7/46 درصد (14 نفر) از بیماران زن بودند. آزمون من‌ویتنی تفاوت معنی‌داری را در دو گروه مداخله (0/2±7/1) و شاهد (9/0±0/1) از نظر شدت درد قبل از مداخله نشان نداد (46/0P=). آزمون تی‌مستقل نشان داد شدت درد دو گروه مداخله (9/1±4/6) و شاهد (5/1±9/7) پس از انجام پانسمان سوختگی اختلاف معنی‌داری دارد (001/0&gt;P). نتیجه‌گیری: استفاده از tDCS می‌تواند مداخله‌ای مؤثر به منظور کاهش درد پانسمان سوختگی باشد.]]></abstract_fa>
				<abstract><![CDATA[Background: Pain is of stressful and unpleasant procedures after daily dressing of burn wound, so that if the burn pain is not alleviated properly, it can cause harmful effects other than discomfort. There is evidence that cathodal stimulation of somatosensory cortex can be effective in relieving acute pain. Aim: The main purpose of this study was to determine the effect of Direct Transcranial Current Stimulation on the intensity of burn dressing pain. Methods: To conduct this randomized two-group clinical trial , 60 eligible patients who had been hospitalized in burn department of Imam Reza (AS) hospital of Mashhad were enrolled through the convenience sampling and randomly divided into the control (n=30) and intervention (n=30) groups by stratification method. Patients in the intervention group received cathodal stimulation of somatosensory cortex for 20 minutes with one mA current intensity before dressing; while thetDCS device was turned off after 30 seconds of stimulation in the control group. The standard visual analog scale of pain was performed immediately before intervention, as well as before and after wound dressing. Results: In the intervention group, 76.7% (n=23) of cases were male while in control group 46.7% (n=14) of patients were female. Mann-Whitney test showed no significant difference between the intervention (1.7±2.0) and control (1.0±0.9) groups in terms of pain intensity before intervention (P=0.46). Independent t-test showed that pain intensity in the intervention group (6.4±1.9) versus control (7.9±1.5) was significantly different after burn dressing (P&lt;0.001). Conclusion: Applying tDCS can be an effective intervention for decreasing pain associated with burn dressing.]]></abstract>
				<keyword_fa>پانسمان، تحریک مغز، درد، سوختگی، نوروپلاستیسیتی</keyword_fa>
				<keyword>Burn, Brain stimulation, Dressing, Neuroplasticity, Pain</keyword>
				<start_page>35</start_page>
				<end_page>46</end_page>
				<web_url>https://ebcj.mums.ac.ir/article_3656.html</web_url>
			<author_list><author>
				<first_name>Seyed Reza</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Mazlom</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>سید رضا</first_name_fa>
				<middle_name_fa>سید رضا</middle_name_fa>
				<last_name_fa>مظلوم</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>mazlomr@mums.ac.ir</email>
				<code>13834</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>PhD candidate of Nursing, Department of Medical-Surgical Nursing, Faculty of Nursing &amp;amp; Midwifery, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>دانشجوی دکترای پرستاری، گروه داخلی جراحی، دانشکده پرستاری مامایی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Meysam</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Hosseini Amiri</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>میثم</first_name_fa>
				<middle_name_fa>میثم</middle_name_fa>
				<last_name_fa>حسینی امیری</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>hoseiniam911@mums.ac.ir</email>
				<code>13835</code>
				<coreauthor>Yes</coreauthor>
				<affiliation>MS in Nursing, School of Nursing &amp; Midwifery, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>دانشجوی کارشناسی ارشد آموزش پرستاری داخلی جراحی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Seyed Hassan</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Tavoosi</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>سید حسن</first_name_fa>
				<middle_name_fa>سید حسن</middle_name_fa>
				<last_name_fa>طاووسی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>tavoosih@mums.ac.ir</email>
				<code>13836</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Assistant professor of General surgery, Imam Reza Hospital, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>استادیار جراحی عمومی، گروه سوختگی، بیمارستان امام رضا (ع)، دانشگاه علوم پزشکی مشهد</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Zahra Sadat</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Manzari</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>زهرا سادات</first_name_fa>
				<middle_name_fa>زهرا سادات</middle_name_fa>
				<last_name_fa>منظری</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>manzariz@mums.ac.ir</email>
				<code>13837</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>PhD of Nursing, Department of Medical-Surgical Nursing, School of Nursing &amp; Midwifery, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>استادیار گروه داخلی جراحی، دانشکده پرستاری مامایی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Hamid</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Mirhosseini</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>حمید</first_name_fa>
				<middle_name_fa>حمید</middle_name_fa>
				<last_name_fa>میرحسینی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>mirhosseini@tabrizu.ac.ir</email>
				<code>13838</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>PhD candidate in Cognitive Neurosciences, Faculty of Educative Sciences and Psychology, Tabriz University</affiliation>
				<affiliation_fa>دانشجوی دکترای تخصصی علوم اعصاب شناختی، دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران</affiliation_fa>
				 </author></author_list>
				</article><article>
				<language>en</language>
				<article_id_issn></article_id_issn>
				<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
				<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
				<article_id_pii></article_id_pii>
				<article_id_doi></article_id_doi>
				<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
				<article_id_magiran></article_id_magiran>
				<article_id_sid></article_id_sid>
				<title_fa>چالش‌های مواجهه با درخواست اهدای عضو در خانواده بیماران مرگ مغزی: یک تحلیل کیفی</title_fa>
				<title>Challenges in facing organ donation request of the family of brain-dead patients: a qualitative analysis</title>
				<subject_fa></subject_fa>
				<subject></subject>
				<content_type_fa>مقاله پژوهشی اصیل کمی و کیفی</content_type_fa>
				<content_type>Original Quantitative and Qualitative Research Paper</content_type>
				<abstract_fa><![CDATA[مقدمه: ماهیت ناگهانی مواجهه با مرگ مغزی، درخواست اهدای عضو را پیچیده‌تر و درک آن را برای خانواده مشکل‌تر می‌نماید. شناخت تجربه این خانواده‌ها با روش استقراء از محیط، زمینه‌های لازم درک بهتر مشکلات آن‌ها و تبیین رویکردهایی برای کمک به این خانواده‌ها در این شرایط دشوار و پیچیده فراهم می‌آورد. هدف: کشف دغدغه‌ها و چالش‌های ذهنی مواجهه با درخواست اهدای عضو در خانواده‌های بیماران مرگ مغزی. روش: این مطالعه کیفی با رویکرد تحلیل محتوی اجرا شد. داده‌ها با انجام 24 مصاحبه بدون ساختار و عمیق و نیز 14 مصاحبه تکمیلی با 14 خانواده رضایت داده به اهدای عضو و نیز 12 خانواده رضایت نداده به اهدای عضو جمع‌آوری گردید. افراد با استفاده از اطلاعات ثبت شده در مرکز پیوند اعضای دانشگاه علوم پزشکی مشهد به صورت هدفمند از تیرماه 1387 تا آبان 1390 وارد مطالعه شدند. تحلیل داده‌ها همزمان با جمع‌آوری آن‌ها با  استفاده از روش تحلیل محتوای کیفی با رویکرد قراردادی انجام شد. یافته‌ها: تحلیل داده‌ها منجر به ظهور 680 کد و 12 طبقه و 3 تم گردید. تم‌های حاصله شامل بیم، تردید و امید بود؛ که درونمایه مرکزی مثلث برزخی تصمیم‌گیری از آن استخراج شد. نتیجه‌گیری: مواجهه با مرگ مغزی و درخواست اهدای عضو فرایند پیچیده‌ای است؛ که پذیرش آن دشوار و تصمیم‌گیری در باره آن پرچالش می‌باشد. از این رو، به نظر می‌رسد حمایت خانواده و توجه به دغدغه‌های ذهنی آن‌ها هنگام درخواست اهدای عضو الزامی باشد.]]></abstract_fa>
				<abstract><![CDATA[Background: The sudden nature of confrontation with brain death complicates organ donation request and makes the understanding difficult  for the family. Understanding the experience of these families with inductive approach provides a better understanding of their problems and explains the approaches to help families in this difficult and complex situation. Aim: To discover mental concerns and challenges in brain-dead patients’ families while confronted with organ donation request Methods: This qualitative study was conducted with content analysis approach. Data were collected using 24 unstructured, in-depth interviews and 14 supplementary interviews with 14 brain-death patient&#039;s families consented to organ donation, as well as 12 families who refused organ donation. Individuals were enrolled in the study using the information obtained from center of organ transplantation of Mashhad University of Medical Science from July 2009 to October 2011. Data analysis was carried out simultaneously as they were collected using content analysis with the conventional approach. Results: Analysis of the data resulted in 680 codes, 12 categories, and 3 themes. The themes included doubt, fear, and hope, which the “Triangle of decision making purgatorial” was extracted as central theme. Conclusion: Facing brain death and organ donation request is a complicated process that its acceptance is difficult and decision-making is full of challenges. Therefore, it seems that it is essential to support the family and pay attention to their mental challenges when requesting for organ donation.]]></abstract>
				<keyword_fa>چالش‌های ذهنی، خانواده بیمار مرگ مغزی، درخواست اهدای عضو، تحلیل کیفی</keyword_fa>
				<keyword>mental challenges, brain-dead patient's family, organ donation request, qualitative analysis</keyword>
				<start_page>47</start_page>
				<end_page>58</end_page>
				<web_url>https://ebcj.mums.ac.ir/article_3654.html</web_url>
			<author_list><author>
				<first_name>Zahra Sadat</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Manzari</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>زهرا سادات</first_name_fa>
				<middle_name_fa>زهرا سادات</middle_name_fa>
				<last_name_fa>منظری</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>manzariz@mums.ac.ir</email>
				<code>13813</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Assistant professor, Department of medical- surgical, School of Nursing and Midwifery, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>دانشگاه علوم پزشکی مدکتری تخصصی پرستاری،  استادیار گروه داخلی جراحی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Eesa</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Mohammadi</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>عیسی</first_name_fa>
				<middle_name_fa>عیسی</middle_name_fa>
				<last_name_fa>محمدی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>mohammade@modares.ac.ir</email>
				<code>13814</code>
				<coreauthor>Yes</coreauthor>
				<affiliation>Associate Professor of Nursing, Department of Nursing, School of Medical Sciences, Tarbiat Modares University, Tehran, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>دکتری تخصصی پرستاری، دانشیار گروه پرستاری، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Abbas</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Heydari</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa></first_name_fa>
				<middle_name_fa></middle_name_fa>
				<last_name_fa></last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>abheydari@mumsa.c.ir</email>
				<code>13815</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Associate Professor of Nursing, Department of Medical-Surgical Nursing, School of Nursing and Midwifery, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa></affiliation_fa>
				 </author></author_list>
				</article><article>
				<language>en</language>
				<article_id_issn></article_id_issn>
				<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
				<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
				<article_id_pii></article_id_pii>
				<article_id_doi></article_id_doi>
				<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
				<article_id_magiran></article_id_magiran>
				<article_id_sid></article_id_sid>
				<title_fa>مقایسه تأثیر شستشوی ناحیه دستیابی عروقی همودیالیز توسط بیمار با بتادین اسکراب و صابون بر فراوانی و زمان بروز التهاب و عفونت آن ناحیه</title_fa>
				<title>Comparison of the effect of rinsing the vascular access site for hemodialysis with Betadine scrub and soap by patient on the frequency and onset of local inflammation and infection</title>
				<subject_fa></subject_fa>
				<subject></subject>
				<content_type_fa>مقاله پژوهشی اصیل کمی و کیفی</content_type_fa>
				<content_type>Original Quantitative and Qualitative Research Paper</content_type>
				<abstract_fa><![CDATA[مقدمه: با وجود اجرای تدابیر پرستاری برای ضدعفونی ناحیه دستیابی عروقی در همودیالیز، 23 تا 73 درصد از باکتریمی‌ها در این بیماران در این ناحیه اتفاق می‌افتد. مشارکت مددجویان در شستشوی این ناحیه ممکن است کمک کننده باشد. هدف: تعیین تأثیر شستشوی ناحیه دستیابی عروقی توسط بیمار با بتادین اسکراب و صابون بر فراوانی و زمان بروز التهاب و عفونت آن ناحیه. روش: این کارآزمایی بالینی تصادفی بر روی 62 بیمار داوطلب دو مرکز همودیالیز شهر مشهد در دو گروه بتادین و صابون صورت گرفت. قبل از شروع دیالیز، شستشوی محل دستیابی عروقی در دو گروه بتادین و صابون توسط خود بیمار انجام می‌شد. سنجش التهاب در یک دوره یک ماهه با مقیاس التهاب انجمن تزریقات وریدی و پایش عفونت با کشت ترشحات ناحیه دستیابی عروقی انجام شد. داده‌ها با استفاده از مقیاس سنجش التهاب انجمن تزریقات وریدی جمع‌آوری گردید. یافته‌ها با استفاده از آزمون‌های مجذورکای، تی‌مستقل و تحلیل بقاء به وسیله نرم‌افزار SPSS نسخه 5/11 تحلیل شد. یافته‌ها: دو گروه قبل از مداخله از نظر متغیرهای سن، جنس، قندخون، نوع دستیابی عروقی و وضعیت تأهل همگن بودند. در دوره یک ماهه، بروز التهاب در گروه صابون 7/96 درصد و در گروه بتادین 1/53 درصد بود (001/0p&lt;). زمان بروز التهاب در گروه بتادین (3/2±8/4 جلسه) طولانی‌تر از گروه صابون (2/3±5/4 جلسه) بود؛ اما این تفاوت معنی‌دار نبود (06/0p=). نتیجه‌گیری: مشارکت مددجویان در شستشوی ناحیه دستیابی عروقی به ویژه با محلول بتادین علاوه بر ضدعفونی معمول پرستاران، می‌تواند از بروز التهاب بکاهد. مطالعه بیشتر در خصوص تأثیر شستشو در به تأخیر انداختن زمان بروز التهاب مورد نیاز است. ]]></abstract_fa>
				<abstract><![CDATA[Background: Despite the implementation of nursing measures in disinfecting the ​​vascular access site for hemodialysis, this area is responsible for 23 to 73 percent of bacteremias occurring in these patients. Participation of the patients in washing this area may be helpful. Aim: this study was conducted to determine and compare the effect of washing vascular access site for hemodialysis with betadine scrub and soap by patient on the frequency and time of appearance of the inflammation and infection. Methods: The study was conducted on 62 volunteers in hemodialysis center of Mashhad city. Patients were randomly divided into two groups, betadine and soap. Before starting dialysis, the vascular access site was washed with either betadine by the betadine group or soap by the soap group. Assessments for inflammation in the vascular access site were performed using the inflammation-scale of &quot;Association of intravenous injection&quot; and the infections were monitored by culturing the secretions of the area over one month. Data were collected using a measure of inflammation by the “Association of intravenous injection”. Results were analyzed by chi-square and independent T tests, and survival was analyzed using SPSS version 11.5. Results: before the intervention, the two groups were similar regarding variables such as age, sex, blood sugar, vascular access, and marital status. The incidence of inflammation was 96.7% in soap group and 53.1% in betadine group during one month (p &lt; 0.001). The onset of inflammation in the betadine group (4.8±2.3 sessions) was longer than the soap group (4.5±3.2sessions), but this was not significant (p= 0.060). Conclusion: Participation of the patients in washing the vascular access site especially with Betadine solution, in addition to the usual disinfection by nurses can reduce the incidence of inflammation. Further study into the delaying effect washing on the onset of inflammation is required.]]></abstract>
				<keyword_fa>بتادین، بروز التهاب، دستیابی عروقی، همودیالیز، صابون، عفونت</keyword_fa>
				<keyword>Povidone-iodine, Inflammation advent, Vascular Access devices, hemodialysis, Soaps, Infection</keyword>
				<start_page>59</start_page>
				<end_page>68</end_page>
				<web_url>https://ebcj.mums.ac.ir/article_3652.html</web_url>
			<author_list><author>
				<first_name>Javad</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Malekzadeh</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>جواد</first_name_fa>
				<middle_name_fa>جواد</middle_name_fa>
				<last_name_fa>ملک زاده</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>malekzadehj@mums.ac.ir</email>
				<code>13805</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Instructor of Nursing, Department of Medical-Surgical Nursing, School of Nursing and Midwifery, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>مربی گروه فوریتهای پزشکی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Hasan</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Forouzanfar</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>حسن</first_name_fa>
				<middle_name_fa>حسن</middle_name_fa>
				<last_name_fa>فروزان فر</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>forouzanfarh901@mums.ac.ir</email>
				<code>13804</code>
				<coreauthor>Yes</coreauthor>
				<affiliation>MS in Nursing, School of Nursing and Midwifery, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>کارشناسی ارشد آموزش پرستاری، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Seyd reza</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Mazluom</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>سید رضا</first_name_fa>
				<middle_name_fa>سید رضا</middle_name_fa>
				<last_name_fa>مضلوم</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>mazluomr@mums.ac.ir</email>
				<code>13806</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Phd candidate in Nursing, Department of Medical-Surgical Nursing, School of Nursing and Midwifery, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>دانشجوی دکترای پرستاری، گروه داخلی جراحی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Fatemeh</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Nazemian</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>فاطمه</first_name_fa>
				<middle_name_fa>فاطمه</middle_name_fa>
				<last_name_fa>ناظمیان</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>nazemianf@mums.ac.ir</email>
				<code>13807</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Associate professor of Nefrology, School of Medicine, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>دانشیار گروه نفرولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Ali</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Bazzi</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>علی</first_name_fa>
				<middle_name_fa>علی</middle_name_fa>
				<last_name_fa>بزی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>bazzia@mums.ac.ir</email>
				<code>13808</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>MS in Nursing, School of Nursing and Midwifery, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>کارشناسی ارشد آموزش پرستاری، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران</affiliation_fa>
				 </author></author_list>
				</article><article>
				<language>en</language>
				<article_id_issn></article_id_issn>
				<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
				<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
				<article_id_pii></article_id_pii>
				<article_id_doi></article_id_doi>
				<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
				<article_id_magiran></article_id_magiran>
				<article_id_sid></article_id_sid>
				<title_fa>تأثیر توانبخشی ریوی مبتنی بر منزل بر فعالیت روزمره زندگی مبتلایان به بیماری انسدادی مزمن ریه</title_fa>
				<title>Effect of Home-based Pulmonary Rehabilitation on Daily Activity of Patients with Chronic Obstructive Pulmonary Disease</title>
				<subject_fa></subject_fa>
				<subject></subject>
				<content_type_fa>مقاله پژوهشی اصیل کمی و کیفی</content_type_fa>
				<content_type>Original Quantitative and Qualitative Research Paper</content_type>
				<abstract_fa><![CDATA[مقدمه: توانبخشی ریوی بخش مهم درمان بیماران مبتلا به بیماری انسدادی مزمن ریه با هدف رسیدن به استقلال و حفظ حداکثر عملکرد فرد می باشد؛ زیرا این بیماری سبب بروز عوارضی همچون خستگی و به دنبال آن، کاهش فعالیت روزمره زندگی می‌شود. هدف: تعیین تاًثیر توانبخشی ریوی مبتنی بر منزل بر فعالیت روزمره زندگی مبتلایان به بیماری انسدادی مزمن ریه. روش: این مطالعه تجربی از نوع پیش‌آزمون-پس‌آزمون دوگروهی روی 36 بیمار مبتلا به COPD بستری در بخش‌های داخلی بیمارستان دکترمسیح دانشوری تهران سال 1389 به روش بلوک‌بندی تصادفی در دو گروه مداخله و شاهد انجام شد. برای هر یک از شرکت‌کنندگان گروه مداخله، 3 جلسه آموزشی یک ساعته به صورت فردی و چهره به چهره با محتوای آموزش نظری و عملی (آموزش تمرینات ورزشی شامل پیاده‌روی، تنفس لب‌غنچه‌ای و تمرین آن) انجام گرفت و به مدت 7 هفته پس از ترخیص در منزل ادامه داشت. ابزار پژوهش شاخص استاندارد بارتل (Barthel Index) بود. تحلیل داده‌ها توسط نرم‌افزار SPSS نسخه 5/11 با استفاده از  آزمون‌های تی‌مستقل و زوجی، مجذورکای و آنالیز کوواریانس صورت گرفت. یافته‌ها: میانگین سنی شرکت‌کنندگان 5/11±5/63 سال و 3/58 درصد مرد بودند. میانگین نمره فعالیت روزمره زندگی قبل از مداخله 5/7±2/87 و گروه شاهد 1/16±5/80 بود (12/0p=). پس از مداخله، میانگین نمره فعالیت روزمره زندگی در گروه  مداخله 5/4±5/95 و گروه شاهد 6/11± 8/80 بود (001/0p&lt;) . نتیجه‌گیری: اجرای برنامه توانبخشی ریوی مبتنی بر منزل می‌تواند گامی مؤثر به منظور ارتقای فعالیت روزمره زندگی و به حداکثر رساندن استقلال بیماران مبتلا به  COPDباشد و برای کاهش عوارض در این بیماران استفاده شود.]]></abstract_fa>
				<abstract><![CDATA[Background: Pulmonary rehabilitation is an important part of treatment in patients with COPD (Chronic Obstructive Pulmonary Disease) with the goal of achieving and maintaining maximum functional independence since this disease causes symptoms including fatigue, and consequently decrease in daily living activity. Aim: To determine the effect of home-based pulmonary rehabilitation on daily living activity among patients with COPD. Methods: This quasi-experimental pretest-posttest study was conducted on 40 patients with COPD who had been admitted to Masih Daneshvari hospital of Tehran in 1389 and were selected with randomized blocking method in two intervention and control groups. For each participant in the intervention group, 3 one-hour, personal, face to face sessions with the content of theoretical teaching and practical training (training exercises including walking, lip bud breathing and practicing it) was carried out and was continued at home for 7 weeks after discharge.The research instrument was standard demographic Barthel Index. Data were analyzed by SPSS version 11.5 using descriptive and inferential statistics (t-test, chi-square test, and ANOVA). Results: The mean age of the participants was 63.5±11.5 and 58.3%were male. Average score of daily living activities before the intervention was 87.2± 7.5 and 80.5± 16.1 in controls (p=0.12). After the intervention, the intervention group had a mean score of daily living activities of 95.5± 4.5 and the control group had 80.8±11 (P&lt;0.001). Conclusion: The home-based pulmonary rehabilitation program can be an effective step to improve daily living activities in patients with COPD, maximize their independence, and reduce complications in these patients.]]></abstract>
				<keyword_fa>بیماری انسدادی مزمن ریه، توانبخشی، فعالیت روزمره زندگی</keyword_fa>
				<keyword>ADL, Chronic Obstructive Pulmonary Disease, Rehabilitation</keyword>
				<start_page>69</start_page>
				<end_page>76</end_page>
				<web_url>https://ebcj.mums.ac.ir/article_3658.html</web_url>
			<author_list><author>
				<first_name>Zeinab</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Jokar</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>زینب</first_name_fa>
				<middle_name_fa>زینب</middle_name_fa>
				<last_name_fa>جوکار</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>z.jokar@bpums.ac.ir</email>
				<code>13844</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Instructor of Operating Room ,Department of Operating Room, School of Paramedical, Bushehr  University of Medical Sciences, Bushehr, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>مربی گروه اتاق عمل، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بوشهر، بوشهر،ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Farahnaz</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Mohammadi</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>فرحناز</first_name_fa>
				<middle_name_fa>فرحناز</middle_name_fa>
				<last_name_fa>محمدی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>f_mohammadi_2000@yahoo.com</email>
				<code>13845</code>
				<coreauthor>Yes</coreauthor>
				<affiliation>Associate Professor of Rehabilitation&amp;Gerontological Nursing, Department of Gerontology &amp; Nursing, University of Social Welfare and Rehabilitation Sciences, Tehran, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>دانشیار گروه آموزش پرستاری، عضو مرکز تحقیقات مسائل روانی سالمندان، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی تهران،تهران،ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Hamidreza</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Khankeh</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>حمیدرضا</first_name_fa>
				<middle_name_fa>حمیدرضا</middle_name_fa>
				<last_name_fa>خانکه</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>hr.khankeh@gmail.com</email>
				<code>13846</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Associate Professor of Nursing, Department of Nursing, University of Social Welfare and Rehabilitation Sciences, Tehran, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>دانشیار گروه آموزش پرستاری، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی تهران، تهران، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Zeinab</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Rabiee</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>زینب</first_name_fa>
				<middle_name_fa>زینب</middle_name_fa>
				<last_name_fa>ربیعی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email></email>
				<code>14296</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Instructor of  Midwifery, Department of Midwifery , School of Nursing and Midwifery, Bushehr  University of Medical Sciences, Bushehr, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>مربی گروه مامایی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی بوشهر، بوشهر، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Saeid</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Falah Tafti</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>سعید</first_name_fa>
				<middle_name_fa>سعید</middle_name_fa>
				<last_name_fa>فلاح تفتی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>medicalsurgical87@yahoo.com</email>
				<code>13847</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Associate Professor of Internal, School of Medicine. Nursing and Respiratory Health Management Research Center, NRITDL, Masih Daneshvari Hospital, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran ,Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>دانشیار گروه داخلی، دانشکده پزشکی، رئیس مرکز تحقیقات پرستاری و مدیریت سلامت تنفس بیمارستان دکتر مسیح دانشوری، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران،ایران</affiliation_fa>
				 </author></author_list>
				</article><article>
				<language>en</language>
				<article_id_issn></article_id_issn>
				<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
				<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
				<article_id_pii></article_id_pii>
				<article_id_doi></article_id_doi>
				<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
				<article_id_magiran></article_id_magiran>
				<article_id_sid></article_id_sid>
				<title_fa>تأثیر ترکیب الکل و بتادین بر شدت التهاب محل دستیابی عروقی بیماران همودیالیز</title_fa>
				<title>Effect of combination of alcohol and Betadine on the severity of inflammation in the vascular access site in hemodialysis patients</title>
				<subject_fa></subject_fa>
				<subject></subject>
				<content_type_fa>مقاله پژوهشی اصیل کمی و کیفی</content_type_fa>
				<content_type>Original Quantitative and Qualitative Research Paper</content_type>
				<abstract_fa><![CDATA[مقدمه: التهاب در محل دستیابی عروقی بیماران همودیالیز باعث عفونت می‌گردد و دومین علت مرگ این بیماران است؛ اما  پروتکل خاصی برای ضدعفونی قبل از دستیابی عروقی بیماران همودیالیز موجود نمی‌باشد. هدف: تعیین تأثیر ترکیب الکل و بتادین بر شدت التهاب محل دستیابی عروقی بیماران همودیالیز. روش: تعداد 69 بیمار تحت همودیالیز در این کارآزمایی بالینی تصادفی در تیر 1393 در بیمارستان‌های منتصریه و امام‌رضا(ع) در شهر مشهد در مدت یک ماه به صورت تخصیص تصادفی در دو گروه ضدعفونی با ترکیب الکل و بتادین و شاهد قرار گرفتند. در گروه مداخله، محل دستیابی عروقی با محلول بتادین به نسبت 2 و الکل با نسبت 1 توسط پژوهشگر قبل از شروع همودیالیز ضدعفونی گردید. در گروه شاهد از روش رایج بخش که استفاده از بتادین است، برای ضدعفونی محل دستیابی عروقی بیماران استفاده شد. محل دستیابی عروقی بیماران مذکور طی 12 جلسه با استفاده از معیار التهاب انجمن پرستاری ایران ارزیابی شد. داده‌ها توسط نرم افزار SPSS نسخه 5/11 و آزمون‌های من‌ویتنی و مجذورکای تحلیل گردید. یافته‌ها: میانگین سن در گروه مداخله 6/16±8/46 و شاهد 6/1±4/54 سال بود. میانگین کل شدت التهاب در گروه مداخله (2/0±2/0) از شاهد (4/0±1/1) کمتر بود (05/0&gt;p). نتیجه‌گیری: ترکیب الکل و بتادین به عنوان یک ضدعفونی کننده مؤثر در کاهش التهاب و در نتیجه عفونت محل دستیابی عروقی بیماران همودیالیز می‌باشد و پرستاران می‌توانند از این محلول در محل دستیابی عروقی آن‌ها استفاده کنند.]]></abstract_fa>
				<abstract><![CDATA[Background: Inflammation in the vascular access site results in infection, which is the second leading cause of death in hemodialysis patients. However, there is no specific protocol available for sterilization before vascular access in such patients. Aim: to determine the effect of the combination of alcohol and Betadine on the severity of inflammation in the vascular access site in hemodialysis patients Methods: In this Randomized Controlled Trial in July 2014, 68 patients undergoing hemodialysis and hospitalized in Imam Reza and Montasereye hospitals of Mashhad, were randomly assigned in two groups of control and combination of alcohol and Betadine group  for one month. In the intervention group, vascular access site was disinfected with Betadine solution and alcohol in 2:1 ratio by the researcher before starting dialysis. The common method of the ward, which was povidone iodine alone, was used to disinfect the vascular access site in control group. The vascular access site of the patients was evaluated by the Iranian Nurses Association&#039;s inflammatory criteria during 12 sessions. Data were analyzed by SPSS version 11.5 using Mann-Whitney and chi-square tests. Results: The mean of age in the intervention group was 46.8±16.6, and in control group was 54.4±1.6. Mean severity of inflammation in the intervention group (0.2±0.2) was lower than that in control group (1.1±0.4) (p&lt;0/05). Conclusion: The combination of alcohol and Betadine as a disinfectant is effective in reducing the inflammation and consequently the infection in the vascular access site in hemodialysis patients, and nurses can use this antiseptic for vascular access.]]></abstract>
				<keyword_fa>التهاب، دستیابی عروقی، همودیالیز، ضدعفونی کننده</keyword_fa>
				<keyword>Vascular access, hemodialysis, Inflammation, Antiseptic</keyword>
				<start_page>77</start_page>
				<end_page>86</end_page>
				<web_url>https://ebcj.mums.ac.ir/article_3653.html</web_url>
			<author_list><author>
				<first_name>Ali</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Bazzi</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>علی</first_name_fa>
				<middle_name_fa>علی</middle_name_fa>
				<last_name_fa>بزی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>bazzia911@mums.ac.ir</email>
				<code>13809</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>MS in Nursing, School of Nursing and Midwifery, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>دانشجوی کارشناسی ارشد آموزش پرستاری داخلی جراحی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Hamidreza</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Chamanzari</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>حمید رضا</first_name_fa>
				<middle_name_fa>حمید رضا</middle_name_fa>
				<last_name_fa>چمن زاری</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>chamanzarih@mums.ac.ir</email>
				<code>13811</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Instructor of Nursing, Department of Medical-Surgical Nursing, School of Nursing and Midwifery, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>مربی گروه داخلی جراحی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Maryam</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Bagheri</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>مریم</first_name_fa>
				<middle_name_fa>مریم</middle_name_fa>
				<last_name_fa>باقری</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>bagherim@mums.ac.ir</email>
				<code>13810</code>
				<coreauthor>Yes</coreauthor>
				<affiliation>Instructor of Nursing, Department of Medical-Surgical Nursing, School of Nursing and Midwifery, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>مربی گروه داخلی جراحی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Seyedreza</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Mazloum</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>سید رضا</first_name_fa>
				<middle_name_fa>سید رضا</middle_name_fa>
				<last_name_fa>مظلوم</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>mazlomr@mums.ac.ir</email>
				<code>13812</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Phd candidate in Nursing, Department of Medical-Surgical Nursing, School of Nursing and Midwifery, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>دانشجوی دکتری پرستاری، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Hasan</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Forozan far</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>حسن</first_name_fa>
				<middle_name_fa>حسن</middle_name_fa>
				<last_name_fa>فروزان فر</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>forouzanfarh901@mums.ac.ir</email>
				<code>14302</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>MS in Nursing, School of Nursing and Midwifery, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>دانشجوی کارشناسی ارشد آموزش پرستاری داخلی جراحی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران</affiliation_fa>
				 </author></author_list>
				</article>
			</articleset>
			</journal>